Featured posts

Het was weer tijd voor het grootste toernooi ter wereld: de Dutch Open in Assen. Twee (of drie) dagen vol darts. De deelnemersaantallen waren ook dit jaar weer enorm, met ruim 1500 herenkoppels en bijna 4000 mannen die aan het singletoernooi begonnen. Het zou weer, letterlijk en figuurlijk, een helse tour worden om door dat deelnemersveld heen te komen.

Alle foto’s afkomstig van de Facebookpagina van Dartfreakz

Want druk is het, in de Bonte Wever, waar het toernooi gehouden wordt. Gelukkig is er een verbouwing geweest, waardoor er een nieuw gedeelte beschikbaar was. Hierdoor kon het wat ruimer opgezet worden en waren er zelfs wat ingooibanen beschikbaar. Ook zat je net iets minder op elkaars lip, wat ik persoonlijk erg prettig vond. De koppels speelden we (Sjors Kolvers en ik) in één van die nieuwere, rustigere delen. We hoefden pas om half 3 te beginnen (de eerste wedstrijden begonnen al rond een uur of 10), dus namen we alle tijd om bij de locatie te komen. Onze eerste wedstrijd was niet heel eenvoudig. Onze tegenstanders, afkomstig uit een buitenland, gooiden zo nu en dan sterke scores. Omdat zij die afwisselden met mindere en vooral Sjors meteen de triples wist te vinden, liepen we snel uit. In de derde leg ging ik ook meedoen en de 3-0 stond al snel op het bord.

Ook ik denk aanvankelijk dat deze man uit Schotland komt

Er ontstond lichte verwarring voor de tweede wedstrijd. Niet vanwege het reglement of het ontbreken van een schrijver (wat helaas wel zo was), maar om de afkomst van onze opponenten. De heren Binder stonden beide in volledig Schotse klederdracht aan het bord, maar bleken slechts matig Engels te spreken. De mannen kwamen uit Oostenrijk. Wellicht hadden ze darten ooit op tv gezien en namen ze aan dat iedereen altijd verkleed komt, ook als ze zelf moeten spelen. Hoe het ook zij, ze waren beter in verkleden dan in darten, want zonder veel moeite wonnen we de wedstrijd. Ook onze derde partij van de dag verliep soepel. Hiervoor gold een beetje hetzelfde als voor de eerste; de tegenstanders gooiden best aardig, maar wij blijven de hele wedstrijd door goed scoren en geven weinig weg op de dubbels. Ook deze wedstrijd eindigt in 3-0 en daarmee is sheetwinst een feit.

Nu zou het toch lastiger gaan worden. De ronde erna spelen we tegen onze teamgenoot in de Superleague Lars de Jong, spelend met Marco den Dekker. Lars is al een tijdje goed in vorm en zou dat ook nu laten zien. Scorend is hij nauwelijks bij te houden, maar we hebben het geluk dat Marco een stuk wisselvalliger is. Sjors weet met een creatieve 80-finish (single 5, single bull, bull) de eerste leg op het scorebord te zetten. Daarmee delen we een tik uit, maar Lars en Marco komen op gelijke hoogte. In de leg erna plaatsen we een versnelling en weten we te breken. De vierde leg zou vervolgens de laatste worden. Ook in deze leg gaat het lang gelijk op, maar met een 180-score sla ik een gat. We hebben dan wel een paar pijlen nodig voor de dubbel, maar uiteindelijk raakt Sjors dubbel 10 en zijn we weer een ronde verder.

Sjors was goed bezig vandaag

Van onze volgende tegenstanders vragen we ons een beetje af hoe ze eerdere rondes doorgekomen zijn, want ze gooiden niet veel, een kleine opleving hier en daar daargelaten. Ik zie 3-1 in de uitslagen staan, maar in mijn herinnering was het toch echt 3-0. Het maakt weinig uit, want zonder ons al te veel in te spannen komen we weer een rondje door. Nu begint het leuk te worden. Bij de laatste 32 spelen we tegen een koppel met een heel goede en een stuk mindere speler. Eigenlijk valt er niet zo heel veel over deze wedstrijd te zeggen, want het begint een beetje eentonig te worden; we gooien constant en checken snel, waardoor er voor wisselvallige tegenstanders niet veel te halen viel. De beste mannen haalden nog een leg binnen, maar konden op den duur niet meer bijblijven.

We staan inmiddels bij de laatste 16 en beginnen nu te geloven in een echte stunt vandaag. Helaas moeten we meteen doorspelen, voor de derde keer op rij. Dit is het enige negatieve dat ik dit weekend op de organisatie kan aanmerken. Blijkbaar liep ons bord achter (wellicht omdat we voor onze tweede wedstrijd heel lang op een schrijver moesten wachten. Uiteindelijk vonden we er zelf een, maar werd het betreffende koppel niet eens gediskwalificeerd voor de dag erna) en moest er tijd ingehaald worden.

Rustig de tijd nemen om aan te leggen

Wij hadden inmiddels wel de behoefte om even snel wat te eten en drinken te halen en ons mentaal weer helemaal op te laden, maar dat kwam er helaas niet van. Of het echt van invloed was zullen we nooit weten, maar de wedstrijd erop zijn de rollen omgedraaid. Dit keer gooien wij te wisselvallig en zijn het onze tegenstanders die zeer solide scoren (zeer luidruchtig aangemoedigd, maar daar moeten we maar tegen kunnen). In elke leg komen we net iets te kort en daardoor staat er een harde 0-3 op het scorebord. Op dat moment zijn we even teleurgesteld, zeker omdat we dachten dat we nog wel een ronde verder hadden kunnen komen. We kunnen echter terugkijken op een zeer goede dag. We mogen vooral tevreden zijn over de manier waarop we lange tijd ons niveau vastgehouden hebben.

Met gepaste trots kondigt Prima Darts de komst van de Helios Surround aan. Dit systeem, met gepatenteerde conische vorm, biedt geweldige LED verlichting voor uw dartbord. Daarnaast is het systeem op maat gemaakt voor verschillende merken borden. Get delighted, want de Helios Surround is NU aan te vragen in de pre sale!

Door de conische vorm is het diepte effect minimaal geworden en heeft de schrijver overzicht op het gehele bord. Bij andere systemen heerst ook de vrees met het uitgooien ‘als ik de rand maar niet raak.‘ Dat is bij dit systeem niet aan de orde. Aan de achterkant is een extra rand die achter het bord valt waardoor de bekende muurslopers zoals haakjes, metalen plaatjes of uitdraai wieltjes overbodig zijn. Een extra positief effect is dat het geluidsoverlast reduceert.
Deze surround is opgemeten door de NDB en de vernieuwde verlichtingsregels zijn aangepast voor dit systeem.

Het materiaal: Een nieuw hybride, een combinatie van piepschuim en rubber. Dus lichtgewicht en beresterk! Zacht genoeg uiteraard om te blijven functioneren als surroundring, maar hard genoeg om niet in te deuken of kapot te gaan bij een treffer van de darts!

Het jaarlijks terugkerende Jersey festival of Darts heeft me de eerste punten van het nieuwe internationale seizoen opgeleverd. Op vrijdag en zaterdag speelde ik in totaal maar liefst vier toernooien, waarvan twee meetelden voor de BDO-ranking. Dankzij het behalen van de laatste 32 en laatste 16, kon ik 12 punten bijschrijven.

Vorig jaar was mijn eerste evenement van het seizoen in Luxemburg, maar dat toernooi is dit jaar verplaatst naar juni. Derhalve zou ik dit seizoen (waarin we spelen voor kwalificatie voor Lakeside 2019) starten in Jersey. Vorig jaar had ik het daar redelijk gedaan, met een plek bij de laatste 16 en een vroege uitschakeling. Doelstelling was om het dit jaar op zijn minst net zo goed te doen. Na vluchten in een klein propellervliegtuig kwam ik, dit weekend vergezeld door Rob Radsma, vroeg in de middag aan in St. Helier. We konden gelukkig even rustig aan doen en op ons gemak even ingooien, naar de supermarkt en eten, alvorens ’s avonds al het eerste rankingtoernooi op de planning stond; het Jersey Open. De loting zat niet tegen, met een bye in de eerste ronde en een onbekende lokale speler in de tweede. Deze Brit op leeftijd (een categorie spelers waar je normaal gesproken voor op moet passen) had niet veel in te brengen. Zonder echt goed te spelen, maar toch wel met een redelijk goed gevoel, win ik met 4-0.

De ronde erna werd een stuk lastiger, tegen de Engelsman Gary Stafford. Ik win de strijd om de bull en mag dus de oneven legs beginnen. De eerste leg loop ik scorend bij Stafford weg. Omdat ik een paar dubbels mis, komt hij nog in de buurt, maar ik weet op tijd te finishen. Met een solide eigen leg maakt Gary de 1-1. De derde leg moet mij vervolgens weer op voorsprong brengen. De scores zijn wederom goed, met onder andere een 180-score (waarop ik direct een terugkrijg). Ik mis echter een volle beurt om de leg te winnen en moet met lede ogen toezien hoe Stafford zijn kans wel benut. Ik moet nu dus gaan terugbreken om niet verder op achterstand te komen. Ook de vierde leg gaat gelijk op. Nadat de Engelsman goed wegzet, check ik 110 om de break terug te pakken. De wedstrijd blijft hierna van een hoog niveau, want ook in leg vijf gooi ik 180 en ook deze keer antwoordt Stafford direct met een eigen maximale score. Hij gaat me uiteindelijk iets voor bij, maar net als in de vorige leg red ik mezelf uit de problemen met een goede finish, 95 dit keer. Ik zet mijn tegenstander hiermee voor de opdracht om de laatste twee legs te winnen. In de volgende leg komt er nog geen kans om de wedstrijd binnen te halen, want Stafford gooit opnieuw 180 (zijn vierde) en laat geen ruimte voor mij om te breken. De zevende leg mag ik zelf beginnen en als ik dat goed doe, kan ik mogelijk een gaatje slaan. Deel één van die opzet slaagt, want ik open met 134, maar deel twee niet: op alles wat ik vanavond doe heeft Stafford een antwoord. Nadat ik een beurt zonder triple gooi, zet hij zichzelf op pole position om de wedstrijd te winnen. Ik zet nog weg op 56 en nadat hij zijn eerste twee pijlen mist, krijg ik nog even hoop, maar met zijn laatste is hij onverbiddelijk.

Door mijn plaats bij de laatste 32, heb ik wel al direct 4 punten te pakken. Hoewel dat niet het aantal is waar ik voor kwam, haalde het wel wat druk van de ketel. De manier waarop ik de wedstrijd verloor (misschien wel de beste wedstrijd die ik ooit heb verloren), was bovendien hoopgevend en met veel vertrouwen ging ik dag twee van het evenement op het kanaaleiland in. De zaterdag begon met het Channel Island Open, een dubbel in/dubbel uit toernooi, waaraan niet alle aanwezige spelers mee zouden doen. Ik speel dit toernooi redelijk, maar kan niet echt potten breken; na een eenvoudige overwinning volgde een nederlaag tegen een goede speler. De nederlaag was wel jammer, want ik mis de nodige kansen in deze wedstrijd.

Later op de middag is er nog de mixed treble. Hier zouden we oorspronkelijk niet aan meedoen, maar Rob slaagde erin om een lokale speelster (figuurlijk) op de kop te tikken en zodoende konden we onze middag nog nuttig besteden. De eerste ronde kwamen we vrij makkelijk door. Onze dame, Heidi, moest wel even inkomen, maar Rob en ik trekken de partij toch snel naar ons toe. De tweede wedstrijd, direct de kwartfinale, is tegen tegenstanders van een gelijkwaardig niveau. We doen onszelf helaas tekort met hier en daar een matige score en missen ook een volle beurt op de dubbel om 2-2 te maken. Het resultaat is een nederlaag en er rest ons niets anders dan ons klaar te maken voor de avondsessie.

De Jersey Classic telt weer mee voor de ranking en dus is dit weer het moment om echt scherp te zijn. Ik heb vorig seizoen nog weleens wat te klagen gehad over lotingen, maar daar kan dit weekend weer geen sprake van zijn. Ook deze keer heb ik namelijk een bye en daarna een relatief onbekende eilandbewoner, ditmaal van het nabijgelegen Guernsey. In een matige wedstrijd begint de vermoeidheid inmiddels een beetje toe te slaan, maar toch win ik met 4-1. De ronde erna speel ik tegen een Engelsman en tot 1-1 gaat de match gelijk op. Daarna schakel ik een tandje bij en verschaf ik mijzelf steeds voldoende ruimte om rustig naar een finish toe te werken. Ook deze partij win ik met 4-1. Direct hierop volgt de wedstrijd bij de laatste 16 tegen tweevoudig wereldkampioen Scott Waites. Ik kan eigenlijk vrij kort zijn hierover, want ik kom er geen moment echt aan te pas. Hij opent met een 12-darter en loopt daarna steeds verder uit. Zelf scoor ik in het begin nog redelijk, maar het kaarsje dooft toch rap. Ik weet dat ik een topdag en een beetje geluk moet hebben om van een speler van dit kaliber moet winnen en van beide is op dit moment geen sprake. Daarmee zit het weekend er voor mij op.

Met mijn plek bij de laatste 16 pik ik nog eens 8 punten op, waarmee ik de doelstelling behaalde (vorig jaar 8, nu 12 punten). Psychologisch is het ook wel lekker om meteen wat punten te scoren, om niet te lang op de hatelijke nul te blijven hangen. Ook de vorm zit weer in de lift en dat is misschien nog wel het grootste winstpunt van het weekend.

Na een lange en zeldzame rustpauze, was het tijd om de pijlen weer serieus op te pakken. Het internationale seizoen zit er bijna op, maar augustus is altijd een drukke maand. Twee weekenden achter elkaar van twee toernooien in Antwerpen. Dubbels zouden ook de hoofdrol gaan spelen deze weekenden. Ik ging er vooral heen om de vorm te testen en me klaar te maken voor het komende seizoen, maar vooral in het tweede weekend waren ook de resultaten goed.

Gezellig is het wel in Antwerpen

Het lijkt wel alsof ze het erom doen in België; niet voor het eerst zou ik mijn vriend Sjors Kolvers al vroeg in het toernooi kunnen treffen op de Belgium Masters. Ik zou dan in de eerste ronde een onbekende Spanjaard uit moeten schakelen. Met dergelijke exoten is het altijd even afwachten wat je voorgeschoteld krijgt. Zo’n kerel zal toch niet voor niets vanuit Spanje naar Antwerpen afgereisd zijn? Het bleek geen lastige horde en met een matige en enkele behoorlijke legs win ik met 4-0. Sjors had een bye en stond al op me te wachten in de tweede ronde. Hij begint een stuk beter dan ik, maar dan ben ik warm gedraaid. Ik houd mijn eigen leg in 15 pijlen en met sterke scores breek ik hem de leg erna. Ook in de vierde leg heb ik een voorsprong, maar ik gooi me dood op 84. In de beurt die volgt mis ik 2 pijlen op dubbel 18, waarna Sjors me terugbreekt. In de daaropvolgende leg verpest ik het opnieuw op de finish en ik kom op achterstand. In leg 6 gooit Sjors erg sterk en maakt hij de partij af. Zo zit de zaterdag er voor mij al vroeg op.
Zondag ging het gelukkig al beter. De eerste twee rondes zijn tegen onbekende tegenstanders en die bleken allebei snel van de rel als ik een paar sterke scores gooide. De 180-ers vallen dit weekend makkelijk en ook de dubbels beginnen te lopen, met 2x 4-0 als gevolg.

De derde ronde is tegen de jonge talentvolle Belg Brian Raman. In onze vorige ontmoeting won ik met 4-3, nadat we beiden wedstrijdpijlen hadden gehad. Deze versie zou net zo spannend worden. De eerste leg is redelijk en deze weet ik zonder al te veel moeite te houden. Daarna komt hij goed op stoom en kan ik geen druk op zijn leg zetten. Brian gaat goed door en krijgt vanaf 146 een pijl op dubbel 19, maar gelukkig voor mij mist hij. Ik sta dan op 126 en finish deze op dubbel 6 om toch de voorsprong weer te pakken. Opnieuw kan ik geen druk geven op zijn leg en zo komen we op 2-2. Dit keer gooi ik dan een ijzersterke eigen leg, in de hoop nu echt druk op zijn worp te kunnen zetten. Raman laat zich niet van de wijs brengen en maakt 3-3. Ik mag de laatste leg beginnen en kom goed uit de startblokken; na 12 pijlen sta ik op 86. Ik gooi de triple 18, maar mis 2 pijlen op dubbel 16. Niets aan de hand, maar hij zet nu wel weg op een dubbel. Ik weet de 16 overgebleven punten niet weg te poetsen met 3 pijlen en dat wordt afgestraft. Ondanks een goede partij ga ik er hier dus toch af, tot mijn grote spijt. Uitslagen van latere fasen van de toernooien staan hier en hier.

De week erna zal het beter moeten. Op een nieuwe locatie wordt het Open Antwerpen gespeeld en dit is bepaald geen verbetering. Ook het ophalen van de spelerskaarten duurt erg lang, maar omdat ik al vroeg ingeroosterd sta, geeft dit me wat extra tijd om te acclimatiseren. De loting vandaag is gunstig, met een relatief eenvoudige helft van de sheet. Helaas wordt er best-of-5 gespeeld, wat toch altijd voor wat druk zorgt in de vroege rondes. De dubbels gaan gelukkig goed in de eerste twee wedstrijden en deze win ik beide met 3-0. Dan komt de voor mij vaak zo fatale ronde voor de punten. Ook dit keer ben ik wat zenuwachtig, maar de tegenstand is niet geweldig. Ik scoor goed en kan me hier en daar een missertje op de dubbels veroorloven; 3-1.

De ronde erna wacht Nederlands international Chris Landman, die de ronde ervoor verantwoordelijk was voor de uitschakeling van mijn vriend Kjeld Cousijn (die daarvoor weer een geweldige prestatie leverde door James Hurrell de voet dwars te zetten). Vanaf het begin speel ik een uitstekende wedstrijd en laat nauwelijks iets liggen. Omdat Landman zo nu en dan een mindere score gooit, weet ik elke leg een buffertje te maken. De zenuwen op de dubbels zijn deze ronde helemaal weg en ik komt met 3-0 voor. We spelen inmiddels best-of-7 en Landman gooit een goede leg om terug te komen. De leg erna loop ik weer rap bij hem weg en de laatste dubbel gaat er voor de verandering gewoon eens snel in. De 4-1 overwinning is een geweldige opsteker. Vervolgens ga ik me proberen te plaatsen voor mijn eerste kwartfinale in het internationale circuit. Dat zal moeten gebeuren tegen Marco Libbers, die de ronde ervoor Gary Robson uitschakelde. We beginnen allebei wat weifelend, maar ik houd mijn eigen leg. Hij doet dat vervolgens ook, waarna ik de schroom van me af gooi. Met sterke scores en snelle checks kom ik met 3-1 voor en ben ik 1 leg verwijderd van de winst. Nu komt dan toch het moment dat de zenuwen toeslaan en Marco schakelt een tandje bij. Hij breekt terug en houdt onder druk zijn eigen leg. Ik mag de zevende leg beginnen en dit wordt bijna een kopie van de wedstrijd tegen Raman van vorige week. Vanaf 122 mis ik een pijl op dubbel 16. Libbers zet vanaf hoog weg op 110 en ik mis weer 3 pijlen. Op dubbel 15 gooit Libbers 110 uit. Ik ben trots op het halen van de laatste 16, maar het is nu toch even de teleurstelling die overheerst.

Op zondag is de loting me een stuk minder gunstig gezind. De eerste ronde was nog goed te doen. De scores waren matig, maar de dubbels behoorlijk; 3-0. In de ronde erna wachtte Martin Atkins, voormalig angsgegner van Raymond van Barneveld. Ik had zijn eerste ronde gezien en die was bepaald niet indrukwekkend, maar anderzijds kon ik me ook niet voorstellen dat hij erg onder de indruk was van mijn spel tot nu toe. We gaan allebei goed van start. Atkins mag beginnen en gooit zijn leg in 13 pijlen uit. In de leg erna sta ik na 9 pijlen op 81. Vanaf dan wordt het rommelig, maar ik haal de leg wel binnen. Ik hoop dat Atkins vervolgens een beetje gaat dimmen, maar hij smijt er opnieuw een 13-darter in. Vanaf dat moment heb ik een stuk meer moeite om de triples te vinden. Hij breekt me en mag zelf gaan gooien voor de wedstrijd. Ik zet nog een keertje aan en krijg een kans vanaf 126. Ik gooi een single en triple 19, maar mis de bullseye. Geheel onverwachts kom ik nog een keer terug, als de Engelsman wedstrijdpijlen mist. Mijn eerste pijl zou mijn laatste van het weekend worden en het werd ook wel een passende afsluiting van de afgelopen weekenden: vol in de triple 9.

Al met al viel het me niet eens tegen. De nederlaag tegen Atkins (niet de Atkins die het toernooi won) was ingecalculeerd en de dag ervoor speelde ik goed op het moment dat de loting ook meezat. De week ervoor had ik het wat lelijker laten liggen, maar toen zat er wel een stijgende lijn in het spel. Het Open Frankrijk ga ik waarschijnlijk laten schieten en daarna gaat de focus toch op het nieuwe seizoen. Dan zal ik vaker mijn kansen moeten pakken, op dagen dat de dingen een beetje mijn kant op vallen. Ook de lastige dagen zullen er tussen blijven zitten, met ongetwijfeld weer de nodige leermomentjes.

Localdarts fabriceert eenvoudig in elkaar te zetten dartbanen voor bedrijven en particulieren. Het unieke aan de staande banen is dat er geen schroevendraaier nodig is om deze in elkaar te zetten. Hoewel ze uit losse componenten bestaan, zijn deze modellen zeer stevig. Ook de hangende modellen zijn zeer eenvoudig op te tuigen. Dankzij mijn samenwerking met Localdarts, ontvangt u nu een gratis surround ring bij uw bestelling!

Twee kabinetten van Localdarts, met oche

De verschillende dartbanen van Localdarts zijn gemaakt met bamboe, wat voor een zeer fraaie afwerking zorgt. Alle banen worden bovendien geleverd met bamboe oche en ingebouwde verlichting (TL of halogeen). De banen zijn daardoor niet alleen buitengewoon geschikt voor uw café of bedrijfskantine, maar ook om bij u thuis te plaatsen.

Zelf kwam ik een half jaar geleden in aanraking met Localdarts. Mijn buren hadden geluidsoverlast als ik aan het trainen was. Daarom kocht ik er een kabinet. Het geheel bleek inderdaad makkelijk in elkaar te zetten en mijn buren hebben nergens meer last van. Ik ben vooral erg tevreden over de verlichting (zie afbeelding). Hierna bleven we met elkaar in contact en hebben we het gehad over een manier om de producten van Localdarts bij een groter publiek onder de aandacht te brengen. Deze actie is daar het resultaat van. Om uw gratis surround ring te claimen, hoeft u bij het plaatsen van uw bestelling alleen maar te vermelden dat u via deze site bij Localdarts terecht bent gekomen. Ik wens u veel dartplezier toe met deze prachtige producten!

Nu de kruitdampen van een lang seizoen darts weer een beetje opgetrokken zijn, leek het me een goed moment om eens terug te blikken op de afgelopen jaargang. Want er is veel gebeurd, zowel privé als met de pijlen. Een nieuw team, een oud team dat maar niet op gang leek te komen, het intensiveren van de internationale tour, de jacht op sponsors en de geboorte van mijn zoon. De algehele teneur is absoluut positief te noemen, maar er is ook nog voldoende werk aan de winkel.

Nadat we in de DONHN vorig seizoen een punt tekort kwamen voor de titel en ook nog eens de bekerfinale verloren, waren er twee spelers die het team verlieten. Uiteindelijk werd besloten om ons team samen te voegen met De Tegenstander, met het huidige topteam als gevolg. Het team presteerde vanaf het begin goed, ook al moesten we wel even aan elkaar wennen. Toen dat eenmaal gebeurd was, konden we de voorsprong op de concurrentie steeds verder uitbouwen en ging het niveau ook steeds verder omhoog. Al snel konden alle pijlen gericht worden op de finaledagen aan het eind van het seizoen.

Bij De Taveerne in de Superleague begon het allemaal wat minder vlekkeloos. Ook hier waren de verwachtingen hooggespannen; vorig seizoen hadden we een sterke eindsprint en dit jaar was het team versterkt. Door allerlei oorzaken (waar ikzelf mede debet aan was), konden we maar zelden over een compleet team beschikken. Toen ook nog eens de een na de ander liet weten niet meer door te willen gaan en we bovendien afzakten naar de laatste plaats, hadden we op tweederde van het seizoen een wondertje nodig om degradatie te ontlopen.

Zelf had ik besloten om de internationale tour weer wat serieuzer op te pakken, om toch eens te gaan kijken hoe ver ik zou kunnen komen. Mede hierdoor moest ik de nodige Superleague wedstrijden missen. Een lastige, maar bewuste keuze. Zeker in het begin had ik vaak moeite om meerdere goede wedstrijden achter elkaar te spelen. Hierdoor bleef ik met enige regelmaat net buiten de punten (Luxemburg, Romanian Classic, Dutch Open). Op andere dagen zat het er helemaal niet in, met vroege uitschakelingen tot gevolg (Tsjechië, Romanian Open). Alleen in Jersey wist ik de laatste 16 te halen. Vreemd genoeg verliepen de koppeltoernooien vaak een stuk beter, met resultaten bij de laatste 16 (Tsjechië) en zelfs een halve finale (Roemenië). Ik wist dit seizoen van tevoren dat plaatsing voor Lakeside er nog niet in zou zitten. Daarvoor kom ik nog een beetje kwaliteit en ervaring tekort en bovendien zou ik nog niet de hele tour af kunnen gaan. Ik had echter wel verwacht wat dichter bij de toppers te zitten.

Tegelijkertijd begon de ontwikkeling van deze website en de bijbehorende Facebook-pagina, met als doel het aantrekken van sponsoren om die internationale tour te helpen bekostigen. Daarbij hoorde ook nog een strategie voor het aantrekken van die sponsoren. Wie vraag je, hoe vraag je ze, waar haal je je contacten vandaan? De tijd en energie die hierin gingen zitten heb ik van tevoren wel een beetje onderschat. Samen met Teamverband is er de site uitgekomen die u nu bezoekt. Het eindresultaat (hoewel dat eigenlijk niet het goede woord is, een site is immers altijd in beweging) mag er zijn, al zeg ik het zelf. De vele complimenten die ik heb gehad, bevestigen dat denk ik ook wel.

Ondertussen was ook duidelijk geworden dat ik in mei opnieuw vader zou worden. Deze blijde gebeurtenis zou ervoor zorgen dat ik vanaf dat moment een aantal grote toernooien zou gaan missen, dus er kon tijdelijk een streep door al te hoge internationale ambities. Omdat dat toch al niet vlekkeloos verliep, was dat eenvoudig te accepteren.

Al met al verliep het seizoen tot februari niet helemaal naar verwachting, met de goede prestaties bij De Tegenstander als uitzondering. Daar kwamen nog eens problemen met mijn materiaal bij. In november kreeg ik steeds vaker het gevoel dat pijlen alle kanten op vlogen, zeker op spannende momenten. Nu ben ik niet snel iemand die zijn materiaal de schuld geeft (hoewel, dat vind ik zelf, mensen om me heen denken daar misschien anders over…), maar nadat ik anderen er een paar keer mee liet gooien, werd me duidelijk dat er nog maar erg weinig grip op mijn pijlen zat. Dat verklaarde ook waarom het probleem zich vooral voordeed onder druk; dan gaan de handen soms toch een beetje zweten en heb je meer last van een gebrek aan grip. Half december kocht ik een nieuw setje pijlen en daarmee leek dat probleem afgedaan.

Het NK koppels was een positieve uitschieter in het najaar van 2016

Niets was minder waar. Na samen met Kevin Gijzen met de nieuwe set derde geworden te zijn op het NK voor koppels, brak er tijdens een training een punt af. Vlak onder de barrel, dus verwijderen was niet mogelijk. Ik had een half jaar geleden twee setjes punten met heerlijke grip erop besteld, maar blijkbaar gingen die niet lang mee. Nadat de eerste afbrak, braken er in de weken die volgden namelijk nog vier af. Het leidde ertoe dat ik nog twee setjes pijlen moest kopen en ondertussen de eerste twee rondes van de Saen Trophy zou spelen met twee nieuwe en een oude pijl. Hierna was de zoektocht nog niet voorbij, want ik moest weer een nieuwe goede set grippunten hebben. Ik houd mijn middelvinger op de plek waar de barrel van de pijl overgaat in de punt en wil daarom dat de grip op de punt direct onderaan de barrel al begint. Ik kon geen set vinden waarbij dat het geval was. De oplosing was uiteindelijk weinig elegant, maar zeer effectief. Ik bestelde een aantal setjes punten online en bij Prima Darts zaagden we een stuk van de punten af, om de start van de grip wat meer naar boven te plaatsen. Hierna ging ik direct een stuk beter spelen, hoewel er ook wel een beetje sprake geweest zal zijn van een placebo-effect.

Op de internationale tour begonnen zich de eerste succesjes aan te dienen. Hoewel de vorm niet goed was, haalde ik een plek bij de laatste 32 in Venray. Later kwam daar een handje vol punten in Brugge bij. Dit gecombineerd met uitstekende prestaties op de Dutch en German Open (hoewel daar weer net buiten de punten), zorgde ervoor dat ik alweer een heel stuk hoopvoller naar de toekomst kijk. Vooral de overwinning op Labanauskas in Duitsland heeft me heel veel goed gedaan. In mei werd door de geboorte van Aron de tour even stopgezet, maar vanaf augustus zet ik die weer vol goede moed voort. Hopelijk met steeds betere prestaties.

Zelfs Aron slaapt in een HybrIT outfit

 

In de superleague begonnen we plots wedstrijden te winnen. Wedstrijden die eerst stelselmatig de verkeerde kant op vielen, vielen nu een keer goed. We gingen met steeds meer vertrouwen spelen en knokten ons langzaam maar zeker de degradatiezone uit. Door vijf overwinningen op rij, eindigden we zelfs nog op de vierde plaats, met een 0-10 overwinning bij Sonny’s Darts als hoogtepunt. Als we er volgend jaar eens in slagen om goed te beginnen, kan het een mooi seizoen worden.

Tussen de slapeloze nachten door had ik wel wat tijd om serieus wat sponsors te gaan werven, met het nodige succes. Tandprotetische Praktijk Kamstra was de eerste, gevolgd door Prima Darts en mijn werkgever HybrIT. Ik ben hen natuurlijk erg dankbaar voor de steun en het vertrouwen en ben blij met de extra mogelijkheden die ik door hun bijdragen heb. De zoektocht naar geldschieters gaat onverminderd voort (sterker nog: wordt uitgebreid) en extra steun is natuurlijk van harte welkom. Intussen zijn ook de eerste Vrienden van… aangemeld en ook hen ben ik dankbaar voor hun bijdrage.

Ik rijd tegenwoordig rond met het logo van HybrIT op mijn auto

Tijdens het slot van het seizoen keek ik het meeste uit naar de finaledagen met De Tegenstander. Vlak na de geboorte van Aron was er eerst de bekerfinale van de DONHN.   Die verloren we jammerlijk van onze grote rivaal Powerdarts. In meerdere partijen tijdens die wedstrijd misten we wedstrijdpijlen en uiteindelijk werd er met 5-2 aan het kortste eind getrokken. Een hoogtepunt kwam er een hoogtepunt kwam er in de vorm van de winst van de NDB Teamcup. Daar slaagden we erin op een zware avond het onderste uit de kan te halen en de titel voor de poorten van de hel weg te slepen. Toch eindigden we met een domper: tijdens het NK kwamen we niet door de poulefase, ondanks goed spel.

Al met al kan ik terugkijken op een geslaagd seizoen. In de Superleague geldt eind goed al goed en met De Tegenstander gaan we volgend jaar opnieuw op jacht naar de titel. Op de BDO-tour wordt net niet steeds vaker net wel. Dat zal ik moeten zien uit te breiden. Dat kan, want ik zie mezelf nog altijd verbeteren. Het lukt me steeds vaker om goed spel langer vast te houden. Daarnaast slaag ik er steeds vaker in om mindere wedstrijden toch binnen te halen. Om nog verder vooruit te gaan zal ik veel moeten spelen, tegen goede tegenstanders. Ik ben al druk bezig met de planning van volgend seizoen, om te beginnen met toernooien in België en Frankrijk. Eerst ga ik even genieten van een paar vrije weekenden, maar tussendoor zal ik ook weer vaak genoeg het trainingsbord opzoeken.

Op zondag 2 juli stonden de nationale kampioenschappen voor eredivisieteams op de kalender. De beste teams uit alle lidorganisaties van de NDB verzamelden zich om te strijden om de NK titel. De Tegenstander was present namens de DONHN. Omdat ik hier, met eerdere teams, drie maal de finale had gehaald (tweede plaats in 2013 en 2014, winst in 2015), en vanwege de winst in de Teamcup van enkele weken geleden, waren de verwachtingen opnieuw hooggespannen. Aan de dag kwam echter al vroeg een einde, na een thriller tegen de kampioen uit Friesland, die uiteindelijk ook de titel zou opeisen.

Van de succesvolle teams van enkele jaren geleden (De Gieterij en Nelly’s), zijn alleen Wesley Harms en ik nog over. Toch kan er niet gezegd worden dat de kwaliteit omlaag is gegaan. Sterker nog; dit was misschien wel het sterkste team waarmee ik ooit naar Nijkerk ben afgereisd. De concurrentie was echter hevig, met internationale topspelers als Benito van de Pas, Jan Dekker, Rick Hofstra en Geert de Vos in ‘de tent.’ Er worden acht poules met elk drie teams gemaakt. Alleen poulewinnaars gaan door naar de kwartfinale, dus elke misstap kan fataal zijn. We spelen onze eerste wedstrijd tegen Vosta 1, een team uit het Oosten van het land, om vervolgens de strijd aan te binden met ’t Ouwe Vat, de kampioen van de FDB.

Die eerste ontmoeting is interessant om Kevin Wensink bij Vosta 1 speelt. Tegen Wensink vond ik mijn Waterloo op de Dutch Open, nadat ik twee wedstrijdpijlen miste. Na een vriendschappelijke terugblik op die wedstrijd, speelt hij zijn single tegen Sjors Kolvers. Sjors doet het uitstekend en weet deze partij te winnen. Op het andere bord wint Wesley zijn eerste pot van de dag. Ook de rest van de wedstrijd zijn wij de betere. Ik win een niet hoogstaande single met 3-1 en ook Silko Visser sluit zijn single winnend af. De winst is dan al binnen. Wesley en Sjors winnen hun koppel, maar Silko en ik moeten die van ons afstaan. De teamronde valt wel weer onze kant op en dus komt er 6-1 op het scorebord te staan. Wanneer ook ’t Ouwe Vat van Vosta 1 wint, weten we dat de wedstrijd tegen de Friezen een direct duel om de groepswinst wordt.

Deze wedstrijd zou voortdurend gelijk op gaan, zowel in de partijen als in de totaalstand. We hanteren dezelfde opstelling als eerder en dus bijten Wesley en Sjors het spits af. Sjors is niet in staat om de solide Rick Hofstra te verrassen en dus is het aan Wesley om de stand op 1-1 te brengen. Dat lukt met de nodige moeite, want er moet een vijfde leg aan te pas komen om Frans van der Weit te verslaan. Terwijl ik mijn partij tegen voormalig kwart en halve finalist op Lakeside Jan Dekker speel, tovert Silko een aantal finishes van wereldklasse uit de hoge hoed om zijn single binnen te halen. 61 is nog de opmaat en na de gelijkmaker van zijn tegenstander maken checks van 125 en 156 het feest compleet. Intussen ben ik met een matige leg begonnen en op achterstand gekomen. De tweede leg is beter en omdat Dekker nu iets minder triples raakt, kan ik met een 111 checkout gelijk maken. De derde leg kom ik al iets dichter in de buurt, maar door goed weg te zetten en snel te checken houdt de Drent in Friese dienst mij op afstand. In de volgende leg weet ik hem weer voor te blijven en met een 60 finish dwing ik een laatste leg af. Ik verlies de strijd om de bull en zal dus een superleg moeten gooien om te winnen. Dat lukt niet en dat zou wellicht niet eens voldoende zijn geweest, want Dekker is met 13 pijlen uit.

Hoge finishes houden ons op koers

Ook in de koppels kiezen we uiteindelijk voor dezelfde combinatie als in de eerste wedstrijd. Samen met Silko tref ik opnieuw Dekker, spelend met Age de Boer. Waar ons eerste koppel nog niet optimaal verliep, spelen we nu uitstekend. Mindere legs en scores van de een, worden gecompenseerd door de ander. In de eerste leg is het Silko die uitblinkt en ons op voorsprong zet. Nadat ook de Friezen hun leg houden, staan we in onze eigen leg onder druk. Omdat ik zelf ook steeds meer beurten met twee triples noteer, komen we onder de druk uit en gooit Silko opnieuw de dubbel. In de vierde leg komen we steeds dichterbij en mis ik een kans om het punt al binnen te halen. Vervolgens verliezen we de strijd om de bull en zullen we dus moeten breken. Met de druk er vol op noteren we een fabelachtige leg. Silko raakt elke beurt een triple en met scores van 140 en 180 doe ik er een schepje bovenop. Na 5 beurten mag ik aanleggen vanaf 101 en gooi uit, ons team op voorsprong zettend. Want hoewel we de volle vijf legs nodig hadden, waren Wesley en Sjors ook nog niet klaar. Ook zij speelden een vijfde leg. In dit geval gooide ’t Ouwe Vat echter de betere leg en trok het de stand gelijk. De teamronde, 1001 best-of-1, zou beslissing gaan brengen. We verliezen de bull en moeten al snel in de achtervolging. Die Friezen vallen halverwege de leg iets terug en met enkele sterke scores komen we weer helemaal terug. Op het moment dat beide teams in de lage 300 staan, plaatsen de Friezen een versnelling waartegen wij kansloos waren: Vanaf 332 gooit Hofstra 180, waarna Van der Weit de overige 152 punten wegpoetst.

Daarmee eindigt onze dag en ook meteen het seizoen. Aanvankelijk overheerst de teleurstelling, maar die maakt na enige tijd plaats voor realisme. We hebben een prima partij gegooid, tegen sterke en ervaren tegenstanders. Later bleek ook nog eens dat we van de latere kampioen verloren hadden. Voor ons restte de terugreis en de ambitie om volgend jaar wel die titel te pakken. Die weg is nog lang en begint in september gewoon weer bij ons in de DONHN.

Samen met mijn teamgenoten van De Tegenstander, zijn we erin geslaagd om de NDB Teamcup Gold te winnen. Op de finaledag werd eerst de halve finale overtuigend met 5-1 gewonnen. De finale werd een thriller, waarin ik uiteindelijk de laatste dubbel raakte en de titel binnensleepte (vanaf 1:10 in de video).

De NDB Teamcup moet zijn plaats op de Nederlandse dartskalender nog een beetje vinden. Het toernooi is bedoeld als aanvulling op de competitie en bekertoernooien binnen de bonden. Dit overstijgende bekertoernooi zorgt ervoor dat je tegenstanders uit het hele land kunt loten. Omdat dit toernooi voor veel teams dwars door de eigen competitie heen loopt, is het soms wat husselen met de speeldata. Symptomatisch hiervoor is de manier waarop we de finaledag bereikten, namelijk door een afmelding van een tegenstander (ironisch genoeg het team van bondsvoorzitter Niels de Ruiter, die ons vrijdag de cup uitreikte).

Van tevoren hadden we te maken met de nodige personele problemen. Onze internationaal het meest gelauwerde spelers Wesley Harms en Silko Visser zouden al ontbreken en een paar dagen van tevoren blesseerde Ed de Koff zich op het werk en moest ook hij verstek laten gaan. Dit hield in dat de normaal gesproken non-playing captain Hilbert Fidom zijn pijlen uit het vet moest halen. Met Hilbert, gelegenheidsschrijver Kevin de Weel en vaste spelers Kevin Gijzen en Sjors Kolvers, reisden we af naar Van der Valk in Leusden. Om de titel te winnen zouden we allemaal top moeten zijn.

In de halve finale speelden we tegen Aloë Masters uit Wijchen, uitkomend in de RDB. Deze jongens konden een uitstekend pijltje gooien, maar misten onder druk ook hier en daar een dubbel. Sjors en Kevin profiteren hier optimaal van en winnen hun singles. Zelf tref ik een speler die wat minder in vorm is en ik win zonder al te veel moeite met 4-0. Hilbert moet er nog even inkomen en verliest. Omdat er vijf punten nodig zijn om door te gaan, is het zaak om snel twee koppels binnen te halen. Sjors en ik komen in onze wedstrijd met 2-0 achter. We vechten ons echter terug en winnen drie legs op rij. Ongeveer gelijktijdig gooit Kevin een creatieve 90-finish (18, D18, D18) om ook daar de partij te beslissen. Hiermee komen we op een 5-1 voorsprong en zo plaatsen we ons voor de finale.

Die wordt gespeeld tegen Purmer Posse uit Purmerend, uit de Darts Organisatie Regio Amsterdam. In deze wedstrijd zal de stand voortdurend gelijk opgaan. In de eerste serie singles wint Kevin overtuigend. Hilbert raakt ondertussen steeds beter op dreef en weet een beslissende leg af te dwingen met finishes van 108 en 127. De laatste leg gaat echter verloren. In de volgende serie weet Sjors opnieuw knap te winnen. Mij lukt dat dit keer niet. Het spel is niet slecht, maar kleine foutjes worden afgestraft en ik weet niet terug te breken. Daardoor komt de stand in de wedstrijd op 2-2. We kiezen ervoor om Sjors en Kevin te laten koppelen. Ze speelden goede singles en zouden in staat geacht moeten worden om hun koppels te winnen. Hilbert en ik zouden gaan vechten voor wat we waard waren. Het loopt echter anders. Sjors en Kevin weten elkaar niet op te stuwen en zij verliezen hun eerste koppel. Hilbert en ik staan onder druk, maar we barsten niet. Nadat Hilbert gelijk maakt, komt een 180 van mij in de laatste leg precies op tijd. We pakken het punt en staan zo weer gelijk. Tegen het andere koppel spelen we erg sterk. Dit keer pak ik de finishes, met 97 en 100 om met 3-0 te winnen. Sjors en Kevin kunnen dan de winst binnenhalen, maar dat lukt helaas niet, waardoor een captainsgame de Teamcup Gold gaat beslissen.

Het team van De Tegenstander na de prijsuitreiking van de NDB Teamcup, met van links naar rechts, schrijver Kevin Weel, Sjors Kolvers, Roemer Mooijman, Kevin Gijzen en captain Hilbert Fidom

Er is wat overleg nodig, want wie gaat hem spelen? Sjors en Kevin speelden betere singles, maar mijn vorm in de koppels was aanmerkelijk beter. Op basis daarvan kiest Hilbert voor mij. De eerste leg, tegen Erik Avondrood, is nog matig, maar gelukkig mocht ik die toch niet beginnen. Hierna gooi ik de schroom van me af en speel ik steeds beter. Ik houd mijn eigen leg, plaats meteen daarna en break en gooi 120 uit om met 3-1 voor te komen. In de leg erna komt er nog geen kans om het af te maken, want Erik houdt deze. In die erna zet hij ook nog wat druk en ik moet even passen. Ik krijg een pijl op bullseye en na een misser van hem ook nog twee op dubbel 16, maar kan het niet afmaken. Passend bij deze wedstrijd wordt de stand 4-4, 3-3 en zal een laatste leg beslissend worden. Erik gooit zijn pijl net onder de bull. Ik heb er wat last van, maar weet die van mij erlangs en in de bullseye te plaatsen; ik mag dus beginnen. Ik begin niet heel goed, maar in de beurten erna bouw ik een ruime voorsprong op. Ik mis opnieuw twee pijlen om te winnen en Erik komt weer rap dichterbij. Ik krijg drie pijlen op 32, normaal gesproken een zekerheidje. Ik wil mijn eerste pijl niet te laag hebben zitten, dus ik gooi hem er stevig in. Te stevig, want ik raak de 8. Vanaf dat moment gooi ik gewoon door. De dubbel 12 komt aan de binnenkant, maar de dubbel 6, met mijn laatste pijl, gaat er wel in, tot mijn grote opluchting.

Sjors en Kevin doen gek, na de overwinning.

De ontlading bij de rest van het team is enorm en vol trots nemen wij de prijs in ontvangst. De bekerfinale van de DONHN ging enkele weken terug nog verloren, dus was het heerlijk om deze cup wel te winnen. Het seizoen zit er nu bijna op. Het toetje is het NK voor eredivisiekampioenen op 2 juli in Nijkerk. Hopelijk met hetzelfde resultaat.

 

HybrIT is officieel mijn eerste hoofdsponsor geworden. Als werkgever ondersteunt HybrIT me volop in mijn professionele ontwikkeling en vanaf deze maand dus ook (financieel) in mijn professionele carrière als darter. Trots en blij ben ik met hun onvoorwaardelijke steun!


HybrIT is het leukste IT start-up bedrijf in Utrecht. Opgericht in 2016 dóór developers vóór developers. Ik ben er vanaf het eerste uur bij (ik was de eerste werknemer) en inmiddels telt ons team 10 collega’s, een groei die ik voor mijn ogen heb zien gebeuren. Samen bouwen wij aan een bedrijf waarin onze professionele groei als FullStack Developer centraal staat. Onze gedeelde passie is software development en onze gezamenlijke missie is om persoonlijke potentie te ontdekken én te benutten. Voor onszelf én onze klanten. Wij doen gave projecten bij grote merken. Ik werk zelf op het moment aanverschillende projecten bij Gazelle waarin ik via middleware (Mulesoft) backend functies ontsluit voor een dealerportal, customerportal en kassasysteem. Ik werk nauw samen met de eigenaren die zelf ook Full Stack developer zijn. Door deze overeenkomst tonen zij aan dat de ontwikkeling van de teamleden bij hun voorop staat, niet alleen op kantoor, maar ook daarbuiten. Dat maakt het ook voor mij de leukste werkgever en daarom reis ik iedere dag vanuit Zwaag naar Leusden.

Ben je zelf developer en heb je de ambitie om Fullstack Developer te worden? Lijkt het je wat om mijn collega te worden? Dan mag je altijd contact met me opnemen.

 

Op woensdagavond 10 mei 2017, om 23:13 uur, is Aron Maximilian Mooijman geboren. Het was een flitsbevalling, die voorspoedig is verlopen. Alles gaat prima met moeder en kind.

Aron is ons tweede kind. Rosa wordt volgende maand 2. Deze blijde gebeurtenis houdt in dat het darten de komende maand even op een lager pitje gaat. De diverse finaledagen met De Tegenstander ga ik zoveel mogelijk proberen mee te spelen. De internationale tour zou eventueel vervolgd kunnen worden in Zwitserland, van 9 tot 11 juni, maar waarschijnlijk komt dat toernooi nog te vroeg. Ik ga me dan ook richten op de toernooien in juli en augustus. Te zijner tijd zal de evenementenkalender worden aangevuld.