Darts in historisch centrum Brugge

Het was een behoorlijk contrast, van de Duitse partytent naar het schitterende Belfort in Brugge. Op deze historische locatie in de prachtige binnenstad werd de eerste editie van het Bruges Belfry Darts gespeeld. Een plek bij de laatste 64 op zondag zorgde ervoor dat ik met een handje vol punten naar huis ging.

Ook deze zaterdag ging de wekker weer vroeg. Liever waren we (dit weekend was ik op reis met Silko Visser en Kjeld Cousijn) al op vrijdag gereisd, maar op vrijdag stond de competitiewedstrijd tegen Powerdarts (5-4 winst) nog op het programma. Omdat we ook nog eens de weg niet goed konden vinden van de parkeergarage naar de locatie (wat ons dat weekend nog zo’n 17 keer zou gebeuren), kwamen we pas laat aan. Snel even ingooien dus en hopen op een makkelijke eerste ronde.

Dat viel tegen. Mijn Belgische opponent opende meteen met 180. Ik deed hem dat twee beurten later na en stond keurig na 12 pijlen op tops. Omdat ik er vervolgens 6 mis, geef ik de leg nog weg. Ook in de tweede leg scoor ik goed, maar opnieuw mis ik mijn dubbels en ook nu wordt dat afgestraft. Ik weet vervolgens wel mijn eigen leg te houden en in de leg erna gooi ik opnieuw 180, om een kans te krijgen om gelijk te maken. Dat lukt en hierna lijkt het verzet gebroken. De Belg gaat minder scoren en ik weet met de nodige moeite de partij binnen te halen.

De volgende ronde is tegen voormalig wereldkampioen Scott Mitchell. Die zag ik in zijn eerste ronde al geweldig spelen en daar ging hij tegen mij vrolijk mee door. Eigenlijk is er niet veel te vertellen over deze wedstrijd, behalve dan dat ik steeds net tekort kwam. De eerste leg wint hij nog ruim, maar in de tweede dwing ik een kans af vanaf 110. Ik krijg een pijl op dubbel 18 en mis nipt, waarna ook leg 2 verloren gaat. De twee legs erna kom ik scorend prima mee, maar Mitchell mist niks. Beide keren sta ik tussen de 40 en 60 op het moment dat hij met zijn laatste pijl de dubbel raakt. De 4-0 uitslag is hard en terecht, maar doet in dit geval denk ik geen recht aan mijn spel deze wedstrijd. De vriendelijke woorden van Mitchell achteraf verzachten de pijn wel een beetje. Ik wed met Silko en Kjeld dat de Engelsman het toernooi vervolgens zou winnen en die voorspelling komt uit. Mitchell werd in de loop van het toernooi alleen maar beter en schrijft het op zijn naam. Zo levert hij me ten minste nog 20 euro op.

Na een heerlijke steak in El Churrasco Argentino (serieus, als je ooit in Brugge bent, ga daar eten) zoeken we het hotel op en maken ons klaar voor de zondag. Net als vorige week had de rust me weer goed gedaan en vol vertrouwen ga ik de tweede dag in. In de eerste ronde speel ik tegen een jonge Belg. Hij kon duidelijk goed gooien, maar was wisselend op de
dubbels. In de eerste twee legs staat hij eerder op een finish, maar beide keren weet ik hem te achterhalen en de leg af te snoepen. In de derde leg scoor ik ook nog eens goed en op 3-0 lijkt er niets aan de hand. In het zicht van de haven ga ik zelf echter foutjes maken en zo sta ik toe dat de jongeman terugkomt naar 3-2. In de zesde leg ben ik weer bij de les en maak de partij af.

De ronde erna speel ik tegen Engelsman Jamie Holmes. We spelen allebei een matige wedstrijd, waarin we sterke scores net zo makkelijk weer afwisselen met missers. Het lijkt aanvankelijk de verkeerde kant op te gaan voor mij. Holmes heeft de vervelende neiging om in mijn nek te hijgen (letterlijk) terwijl ik op dubbels sta te gooien. Hij raakt zelf twee keer dubbel 5, waardoor ik met 2-0 achter kom. Net als gisteren vecht ik me terug de wedstrijd in, vastberaden om de volgende ronde te halen. Mijn scores worden beter en ik knok me terug tot 2-2. Hierna wint Holmes een goede eigen leg en ik sta nu met de rug tegen de muur. Ook dit keer lukt het me om terug te komen en een zevende leg af te dwingen, die hij mag beginnen. Hij begint met een triple, maar ik met 2 en een bouncer. Ik geef deze voorsprong niet meer af en gooi uiteindelijk mijn vijfde wedstrijdpijl in de dubbel 5, net wanneer Holmes ook op een check komt.

Veel tijd om uit te rusten is er niet, want de ronde erna wacht de sterke Belg Davy van Baelen. Net als vorige week na de wedstrijd tegen Labanauskas, heb ik ook nu moeite om een zwaarbevochten overwinning een goed vervolg te geven. Dit is een leerpuntje voor de toekomst. Van Baelen speelt goed en komt al snel met 2-0 voor; mijn zoveelste achterstand dit weekend. Hierna zakt hij iets in en opnieuw lukt het me om een achterstand goed te maken. De dubbels vallen nu snel en doordat hij het een beetje laat liggen kom ik terug tot 2-2 en daarmee de wedstrijd. Het vat blijkt daarna echter leeg. Ik heb moeite om consistent de triples te blijven raken en de Belg doet dat eenvoudigweg wel. Hij laat het nu ook niet meer liggen en wint met 4-2.

Met gematigde tevredenheid kijk ik terug op dit weekend. Beide nederlagen waren terecht en zeker die op zaterdag was weinig aan te doen. Mijn spel was wisselvallig, maar mentaal zat het goed en dat is een prettige constatering. Daarnaast neem ik 5 punten mee naar huis en het bevalt me ook dat ik de laatste tijd wat vaker aan de goede kant van de punten zit. Ook was het een erg gezellig weekend met Kjeld en Silko en dat scheelt ook altijd een slok op een borrel. De komende weekenden worden wat rustiger en dan moet ik even goed gaan kijken wanneer ik de tour voort ga zetten.