, , , ,

Punten gesprokkeld in Venray

Dit weekend stonden de HAL Open en HAL Masters op het programma. Twee afzonderlijke single toernooien, beide meetellend voor de BDO-ranking. Op zaterdag wist ik de zaal met punten te verlaten, op zondag was het toernooi snel voorbij.

Op zaterdag speelde ik mijn eerste wedstrijd tegen een onbekende tegenstander. Deze had niet veel in te brengen en zonder al te veel moeite won ik met 4-0. In de tweede ronde had ik als tegenstander tweevoudig wereldkampioen Ted Hankey verwacht. De Engelsman bleek echter niet te zijn afgereisd naar Venray. Geruchten gingen dat dit kwam omdat hij vorig jaar verzuimd had te schrijven en daarom dit keer vriendelijk verzocht was niet te komen. Als dat klopt verdient de organisatie een pluim. Bij veel andere toernooien komen deze spelers er namelijk gewoon mee weg.

Terug naar het toernooi. Geen Hankey dus, maar wel een goede tegenstander. De hele wedstrijd door weet hij gemakkelijk zijn triples te raken. Ik scoor zelf ook goed en vooral stabiel, waardoor ik elke leg mijn kansjes krijg. De finishes vallen uitstekend bij mij en dus weet ik in een goede wedstrijd met 4-1 te winnen. De wedstrijd erna spelen zowel mijn tegenstander als ik een zeer wisselvallige wedstrijd. Ook dit keer ben ik de meer constante van de twee en daardoor kom ik met 3-1 voor. Met de eindstreep in zicht slaan de zenuwen toch een klein beetje toe en laat ik mijn tegenstander op 3-2 komen. In de leg erna neem ik snel afstand, maar wil de dubbel er aanvankelijk niet in. Wanneer hij op een dubbel wegzet, raak ik echter toch met mijn laatste pijl nog de dubbel 2.

Ik zit daarmee bij de laatste 32, waardoor ik eindelijk weer eens verzekerd ben van punten voor de wereldranglijst. Mijn eerste doel van het weekend is daarmee bereikt. Helaas zou het daar ook bij blijven. Tegen Kristiaan de Boer speel ik een matige partij. Omdat hij ook niet heel goed begint, krijg ik vanaf 48 nog een kans op 1-1. Als ik die mis is De Boer los. In de leg erna gooit hij een 11-darter en de laatste leg is een formaliteit. Ik kan ermee leven, want mijn spel was de hele dag al niet heel goed en dus was dit het maximaal haalbare.

De zondag werd een teleurstelling. Ik wist dat ik met Sietse Lap een goede tegenstander had, maar als ik mijn niveau zou halen, zou ik een goede kans hebben. Daar kwam weinig van terecht. Ik raak nauwelijks triples en de ene keer dat ik een kans op een dubbel krijg mis ik ook. Dit is dus een dag om snel te vergeten. Over het gehele weekend ben ik gematigd tevreden, vooral omdat de resultaten een keer mijn kant op vielen.