Succesvol debuut op Saen Trophy

Nee, een perfecte voorbereiding was het niet… Ik keek er al tijden naar uit om op dit prachtige toernooi (saentrophy.nl) te spelen en dan breekt twee dagen van tevoren een van mijn punten af. Vlak onder de barrel, niet op korte termijn te repareren. Een lange online speurtocht naar een dartshop die mijn pijlen had begon. Uiteindelijk vond ik er een in Rotterdam. Dat lag op de route naar Terneuzen, waar we zaterdag heen moesten voor de Super League. Tot het ging ijzelen en de wegen onbegaanbaar werden en dat tripje niet door ging. Ik besloot een van mijn oude pijlen te gebruiken, waar de grip nog nauwelijks te voelen is.

Eenmaal in Café de Schot aangekomen, bleek de eerste ronde iets uit te lopen. In plaats van kwart over 9, zou ik om een uur of 11 aan mijn partij beginnen. Echt erg vond ik dat niet (daar dacht ik de volgende ochtend toen om half 6 de wekker ging anders over), want dat gaf me de gelegenheid om nog even sfeer te proeven en mijn set-up te testen. Ik kreeg steeds meer vertrouwen voor mijn wedstrijd tegen Mark Wiltenburg, die de laatste jaren twee keer de kwart en een keer de halve finale haalde.

Hoewel er geen schreeuwende menigte op me wachtte (toch ben ik de toeschouwers die waren blijven zitten dankbaar voor de support) en er geen wereldtitel of eeuwige roem op de winnaar lag te wachten, moest ik bij de opkomst toch wel even terugdenken aan de pré-puber die voor het eerst een setje pijlen in de handen kreeg. Een keertje aangekondigd worden en op je zelfgekozen muziek naar het podium gehaald worden, dat leek me prachtig. De nostalgie maakte al snel plaats voor de waan van de dag: een lastige partij die gewonnen moest worden.

Ik begon goed. Scorend was het niet hoogstaand, maar dik in orde en met weinig loose darts. De finishes waren prima, waardoor ik vrij soepel de eerste set binnen kon halen. Mark was intussen ook wakker geworden en speelt een paar sterke legs aan het begin van de tweede set. Met moeite houd ik mijn eigen leg, na 1-0 achter gekomen te zijn. Omdat hij een pijl op de dubbel laat liggen, krijg ik de kans vanaf 115. Die gaat uit op dubbel 19. Als ik de leg erna en daarmee de tweede set ook pak, lijkt er weinig aan de hand.

In de derde set geeft Mark nog eens goed gas en scorend kan ik hem even niet meer bijhouden. Hij breekt me in de eerste leg en wint die van hemzelf daarna met weinig moeite. Vervolgens mis ik wat dubbels in mijn eigen leg en staat er plots 2-1 op het scorebord, met een tegenstander die steeds gevaarlijker wordt en ook nog eens de vierde set mag beginnen. In die set weet ik scorend weer bij te blijven. Omdat de dubbels ook weer erin gaan, weet ik de missers van Mark goed af te straffen. De eerste break komt hij nog te boven, maar als ik op 1-1 opnieuw zijn leg afsnoep, kan ik een leg later via dubbel 9 mijn eerste wedstrijd op de Saen Trophy winnend afsluiten.

De nieuwe pijlen zijn inmiddels besteld, maar het is hoogst onzeker of die binnen zijn voor mijn volgende partij, maandagavond tegen Laurens van Haperen. Als ik net zo speel als vandaag, moet dat echter geen probleem zijn. Niet slecht, na zo’n voorbereiding.

Om mijn activiteiten te bekostigen, ben ik op zoek naar sponsors. Kijk hier om te zien hoe u mij kunt helpen om de top te bereiken. Particulieren kunnen Vriend van worden.