Topprestatie in Duitsland blijft onbeloond

Tijdens het tweede weekend van april stond het Open Duitsland op het programma. Traditiegetrouw een van de drukst bezochte toernooien na de Dutch Open. Zowel op zaterdag als zondag werd een single toernooi gespeeld. Op beide dagen zou er ruim 800 man aanwezig zijn in het herentoernooi. Vooral op zondag leverde ik een aantal ijzersterke partijen af, maar helaas was het niet voldoende om in de punten te komen.

De dag begon al vroeg op zaterdag. Samen met Silko Visser zat ik al om kwart voor 6 in de auto. We hadden besloten om niet de avond van tevoren af te reizen, maar pas in de ochtend te gaan. Gelukkig is het toernooi in Bochum, niet ver over de grens, maar even goed waren we nog een kleine drie uur onderweg. Nu had ik sinds het toernooi in Venray, waar ik ook al niet briljant speelde, niet bijster veel meer gegooid. Dit weekend zou ik er vol in moeten gaan, om een kans te maken om ver te komen. Het eerste doel is dan altijd om de sheet te winnen. Dat zou al moeilijk genoeg worden, met mannen als Tom Gregory (ervaren Engelsman, zeer gevaarlijk op de vloer) en Maikel Verberk (won bij de jeugd alles wat er te winnen valt, sinds kort actief bij de senioren) in de groep.

Eerst stonden er echter twee Duitsers op het programma. De eerste bleek redelijk te kunnen gooien, maar bezweek al snel onder de druk als ik zelf een paar goede scores gooi. Ik win mijn eerste leg in 16 pijlen en gooi een 180 in de tweede. Daaromheen zaten een paar matige beurten, waardoor de Duitser in kwestie zijn kans weet te benutten. In beide legs erna gooi ik weer 180, met legs in 16 en 15 darts als resultaat. De leg erna mis ik wat dubbels, maar omdat mijn tegenstander de handdoek al had geworpen, win ik ook deze leg en daarmee de wedstrijd. De tweede Duitser bleek een stuk minder kundig. De man weet niet te imponeren en nadat ik opnieuw 180 gooi, kom ik al snel op een grote voorsprong. Deze geef ik niet meer op. Hoewel ik ‘per ongeluk’ nog een leg verlies, wordt de wedstrijd eenvoudig met 4-1 gewonnen.

Nu begint het echte werk, tegen Gregory. Hij opent meteen met 180 en wint de eerste leg. In de leg erna begint hij weer met 180, maar dit keer verzuimt hij afstand te nemen. Helaas mis ik drie pijlen om gelijk te maken en kom ik 2-0 achter. Het niveau van de partij daalt inmiddels, als de volgende twee legs met de darts mee gaan. Bij een 3-1 achterstand moet ik breken om terug in de wedstrijd te komen. Dit lukt mij niet en zodoende verlies ik met 4-1. Een verdiende nederlaag, maar ik had het gevoel dat er meer te halen was, als ik beter met mijn kansen was omgesprongen.

We konden op tijd naar het hotel en na een middagslaapje (ik voel me ineens erg oud), een maaltijd, een avondje rustig aan trainen en een goede nachtrust, zitten we alweer aan het ontbijt op de zondag. We laten ons de Kaiserbrödchen goed smaken en gaan weer op weg naar de speelhal. Speelhal is trouwens niet helemaal het goede woord, want de redelijk luxe locatie van de laatste jaren had plaats moeten maken voor een veredelde feesttent. Niet alleen de tent rammelde, ook het algoritme waarmee de loting gedaan wordt. Ik zou vandaag mijn eerste wedstrijd (na een bye) moeten spelen tegen dezelfde Duitser als gisteren. Alsof dat niet toevallig genoeg was, zou de ronde erna opnieuw Tom Gregory op het programma staan. Mijn gedachten gingen terug naar twee jaar geleden, toen ik beide dagen met vijf dezelfde spelers in een sheet had. Ik stel voor dat ze hun software nakijken.

De Duitser van gisteren zonk de moed in de schoenen toen hij zijn opponent zag. Ook hij kwam tot de conclusie dat dit geen toeval kon zijn en kon dit geen moment van zich afzetten. Zelf gooide ik deze wedstrijd niet heel sterk, maar ik kwam geen moment in de problemen en won met 4-0. Waar ik twee jaar geleden beide dagen door dezelfde speler werd uitgeschakeld, was ik van plan om dat nu niet te laten gebeuren. Fitter dan gisteren trad ik aan tegen Gregory. Ik won de bull en dit keer pakte ik wel de kans om mijn eigen leg te houden, nadat hij een kleine kans had gemist. De tweede leg lijkt zijn kant op te gaan, maar als hij opnieuw een dubbel mist gooi ik 98 (20, T18, D12) uit voor de break. Net als gisteren winnen we hierna allebei onze eigen leg, waarna ik mag gooien voor de wedstrijd. Op dat moment tover ik een geweldige leg uit de hoge hoed; na 12 pijlen (180, 96, 100, 125-finish) win ik de leg en de wedstrijd.

Revanche op Gregory

De partij erna is de sheetfinale tegen de ervaren Let Darius Labanauskas. Hij heeft inmiddels enkele keren Lakeside gehaald en de nodige internationale toernooien op zijn naam geschreven. Hij begint ook uitsteken aan de wedstrijd en ik heb alle moeite om aan te haken. Dat lukt me echter wel, wanneer kleine kansjes niet aan hem besteed zijn. Na de eerste keer al gelijk gemaakt te hebben, gooi ik bij een 2-1 achterstand een 13-darter om opnieuw terug in de wedstrijd te komen. Ik hoop vervolgens op een kansje in zijn leg, maar dat komt er niet. In de leg erna mist hij twee pijlen voor de wedstrijd en gooi ik 50 uit om erin te blijven. De leg erna gooien we allebei de nodige triples. Tegen het einde gooi ik een sterke score, om na 12 pijlen op 70 weg te zetten. Hij moet nu even het antwoord schuldig blijven, maar zet ook weg. De 70 moet dus uit. Triple 18 valt meteen. Mijn eerste pijl op de dubbel 8 valt er nog net naast, maar de laatste valt er tegenaan. Ik zie het op het eerste gezicht niet goed en durf ook nog niet te juichen, maar de blijdschap is groot wanneer ik zie dat hij er echt in zit.

Ik wil hier trouwens even van de gelegenheid gebruik maken om de sportiviteit van Tom Gregory te prijzen. De man moedigde me stil aan terwijl hij mijn partij stond te schrijven; vertelde me erin te blijven geloven als het minder ging en pepte me op na goede scores. Ook achteraf was hij buitengewoon vriendelijk. Ik denk niet dat ik dat zou kunnen tegen een speler waar ik net van verloren had.

Goed, terug naar het toernooi. Ik dacht dat vandaag het A-toernooi was (wat betekent: punten vanaf de laatste 64), maar dit bleek het B-toernooi te zijn (pas punten bij de laatste 32). Hier baal ik flink van, want ik zou dus nog een goede prestatie neer moeten zetten. Ik zou aantreden tegen Davy van der Zande, een goede Nederlandse speler. Het lukt me niet om scorend voldoende te brengen om hem echt in gevaar te brengen. Hij breekt me al vroeg in de wedstrijd. Daarna probeer ik tevergeefs die achterstand ongedaan te maken. Op 3-2 heb ik dan een sterke leg nodig, om alsnog een laatste leg af te dwingen, maar op dat moment laat hij me er niet meer in. Hierdoor eindigt het toernooi toch nog met een teleurstelling. Mijn goede wedstrijden van vandaag hadden een beloning in de vorm van punten voor de BDO-ranking verdiend. In de sport krijg je helaas niet altijd wat je verdient en dus zou ik het moeten doen met slechts een morele opsteker. Op naar volgende week: Brugge.