Featured posts

Met gepaste trots kan ik melden dat Prima Darts is toegevoegd aan mijn sponsoren. Wellicht had u hun logo al op de website zien staan. Ook op mijn wedstrijdshirt zal Prima Darts vanaf nu te zien zijn.

Prima Darts is enige jaren geleden opgericht door Carlo Ursem. Door zijn harde werk, kon het bedrijf snel groeien. Het is inmiddels gevestigd in Lutjewinkel, aan de Mientweg. Bij Prima Darts kunt u kiezen uit een grote selectie pijlen, shafts, flights en andere benodigdheden. Uit ervaring weet ik dat ze ook dat ‘stapje extra’ voor u zetten; Carlo heeft me geholpen bij mijn eindeloze zoektocht naar mijn ideale punt. Uiteindelijk vonden we die door van een bestaande punt een stukje af te zagen.

Toch is Prima Darts vooral bekend vanwege hun custom surrounds en dart shirts. In samenspraak met de klant ontwerpen en maken zij dartboard surrounds en dart shirts. Als u altijd al uw eigen, unieke, surround of shirt wilde hebben, bent u bij Prima Darts in goede handen.

k_zorgspecialokt_c

Belfort

Vooraanzicht van Belfort, waar het Bruges Belfry Darts gespeeld werd

Het was een behoorlijk contrast, van de Duitse partytent naar het schitterende Belfort in Brugge. Op deze historische locatie in de prachtige binnenstad werd de eerste editie van het Bruges Belfry Darts gespeeld. Een plek bij de laatste 64 op zondag zorgde ervoor dat ik met een handje vol punten naar huis ging.

Ook deze zaterdag ging de wekker weer vroeg. Liever waren we (dit weekend was ik op reis met Silko Visser en Kjeld Cousijn) al op vrijdag gereisd, maar op vrijdag stond de competitiewedstrijd tegen Powerdarts (5-4 winst) nog op het programma. Omdat we ook nog eens de weg niet goed konden vinden van de parkeergarage naar de locatie (wat ons dat weekend nog zo’n 17 keer zou gebeuren), kwamen we pas laat aan. Snel even ingooien dus en hopen op een makkelijke eerste ronde.

Dat viel tegen. Mijn Belgische opponent opende meteen met 180. Ik deed hem dat twee beurten later na en stond keurig na 12 pijlen op tops. Omdat ik er vervolgens 6 mis, geef ik de leg nog weg. Ook in de tweede leg scoor ik goed, maar opnieuw mis ik mijn dubbels en ook nu wordt dat afgestraft. Ik weet vervolgens wel mijn eigen leg te houden en in de leg erna gooi ik opnieuw 180, om een kans te krijgen om gelijk te maken. Dat lukt en hierna lijkt het verzet gebroken. De Belg gaat minder scoren en ik weet met de nodige moeite de partij binnen te halen.

De volgende ronde is tegen voormalig wereldkampioen Scott Mitchell. Die zag ik in zijn eerste ronde al geweldig spelen en daar ging hij tegen mij vrolijk mee door. Eigenlijk is er niet veel te vertellen over deze wedstrijd, behalve dan dat ik steeds net tekort kwam. De eerste leg wint hij nog ruim, maar in de tweede dwing ik een kans af vanaf 110. Ik krijg een pijl op dubbel 18 en mis nipt, waarna ook leg 2 verloren gaat. De twee legs erna kom ik scorend prima mee, maar Mitchell mist niks. Beide keren sta ik tussen de 40 en 60 op het moment dat hij met zijn laatste pijl de dubbel raakt. De 4-0 uitslag is hard en terecht, maar doet in dit geval denk ik geen recht aan mijn spel deze wedstrijd. De vriendelijke woorden van Mitchell achteraf verzachten de pijn wel een beetje. Ik wed met Silko en Kjeld dat de Engelsman het toernooi vervolgens zou winnen en die voorspelling komt uit. Mitchell werd in de loop van het toernooi alleen maar beter en schrijft het op zijn naam. Zo levert hij me ten minste nog 20 euro op.

churrasco_argentino

Voor een vleesliefhebber als ik, was het goed toeven

Na een heerlijke steak in El Churrasco Argentino (serieus, als je ooit in Brugge bent, ga daar eten) zoeken we het hotel op en maken ons klaar voor de zondag. Net als vorige week had de rust me weer goed gedaan en vol vertrouwen ga ik de tweede dag in. In de eerste ronde speel ik tegen een jonge Belg. Hij kon duidelijk goed gooien, maar was wisselend op de
dubbels. In de eerste twee legs staat hij eerder op een finish, maar beide keren weet ik hem te achterhalen en de leg af te snoepen. In de derde leg scoor ik ook nog eens goed en op 3-0 lijkt er niets aan de hand. In het zicht van de haven ga ik zelf echter foutjes maken en zo sta ik toe dat de jongeman terugkomt naar 3-2. In de zesde leg ben ik weer bij de les en maak de partij af.

De ronde erna speel ik tegen Engelsman Jamie Holmes. We spelen allebei een matige wedstrijd, waarin we sterke scores net zo makkelijk weer afwisselen met missers. Het lijkt aanvankelijk de verkeerde kant op te gaan voor mij. Holmes heeft de vervelende neiging om in mijn nek te hijgen (letterlijk) terwijl ik op dubbels sta te gooien. Hij raakt zelf twee keer dubbel 5, waardoor ik met 2-0 achter kom. Net als gisteren vecht ik me terug de wedstrijd in, vastberaden om de volgende ronde te halen. Mijn scores worden beter en ik knok me terug tot 2-2. Hierna wint Holmes een goede eigen leg en ik sta nu met de rug tegen de muur. Ook dit keer lukt het me om terug te komen en een zevende leg af te dwingen, die hij mag beginnen. Hij begint met een triple, maar ik met 2 en een bouncer. Ik geef deze voorsprong niet meer af en gooi uiteindelijk mijn vijfde wedstrijdpijl in de dubbel 5, net wanneer Holmes ook op een check komt.

Veel tijd om uit te rusten is er niet, want de ronde erna wacht de sterke Belg Davy van Baelen. Net als vorige week na de wedstrijd tegen Labanauskas, heb ik ook nu moeite om een zwaarbevochten overwinning een goed vervolg te geven. Dit is een leerpuntje voor de toekomst. Van Baelen speelt goed en komt al snel met 2-0 voor; mijn zoveelste achterstand dit weekend. Hierna zakt hij iets in en opnieuw lukt het me om een achterstand goed te maken. De dubbels vallen nu snel en doordat hij het een beetje laat liggen kom ik terug tot 2-2 en daarmee de wedstrijd. Het vat blijkt daarna echter leeg. Ik heb moeite om consistent de triples te blijven raken en de Belg doet dat eenvoudigweg wel. Hij laat het nu ook niet meer liggen en wint met 4-2.

Met gematigde tevredenheid kijk ik terug op dit weekend. Beide nederlagen waren terecht en zeker die op zaterdag was weinig aan te doen. Mijn spel was wisselvallig, maar mentaal zat het goed en dat is een prettige constatering. Daarnaast neem ik 5 punten mee naar huis en het bevalt me ook dat ik de laatste tijd wat vaker aan de goede kant van de punten zit. Ook was het een erg gezellig weekend met Kjeld en Silko en dat scheelt ook altijd een slok op een borrel. De komende weekenden worden wat rustiger en dan moet ik even goed gaan kijken wanneer ik de tour voort ga zetten.

Tijdens het tweede weekend van april stond het Open Duitsland op het programma. Traditiegetrouw een van de drukst bezochte toernooien na de Dutch Open. Zowel op zaterdag als zondag werd een single toernooi gespeeld. Op beide dagen zou er ruim 800 man aanwezig zijn in het herentoernooi. Vooral op zondag leverde ik een aantal ijzersterke partijen af, maar helaas was het niet voldoende om in de punten te komen.

De dag begon al vroeg op zaterdag. Samen met Silko Visser zat ik al om kwart voor 6 in de auto. We hadden besloten om niet de avond van tevoren af te reizen, maar pas in de ochtend te gaan. Gelukkig is het toernooi in Bochum, niet ver over de grens, maar even goed waren we nog een kleine drie uur onderweg. Nu had ik sinds het toernooi in Venray, waar ik ook al niet briljant speelde, niet bijster veel meer gegooid. Dit weekend zou ik er vol in moeten gaan, om een kans te maken om ver te komen. Het eerste doel is dan altijd om de sheet te winnen. Dat zou al moeilijk genoeg worden, met mannen als Tom Gregory (ervaren Engelsman, zeer gevaarlijk op de vloer) en Maikel Verberk (won bij de jeugd alles wat er te winnen valt, sinds kort actief bij de senioren) in de groep.

Eerst stonden er echter twee Duitsers op het programma. De eerste bleek redelijk te kunnen gooien, maar bezweek al snel onder de druk als ik zelf een paar goede scores gooi. Ik win mijn eerste leg in 16 pijlen en gooi een 180 in de tweede. Daaromheen zaten een paar matige beurten, waardoor de Duitser in kwestie zijn kans weet te benutten. In beide legs erna gooi ik weer 180, met legs in 16 en 15 darts als resultaat. De leg erna mis ik wat dubbels, maar omdat mijn tegenstander de handdoek al had geworpen, win ik ook deze leg en daarmee de wedstrijd. De tweede Duitser bleek een stuk minder kundig. De man weet niet te imponeren en nadat ik opnieuw 180 gooi, kom ik al snel op een grote voorsprong. Deze geef ik niet meer op. Hoewel ik ‘per ongeluk’ nog een leg verlies, wordt de wedstrijd eenvoudig met 4-1 gewonnen.

Nu begint het echte werk, tegen Gregory. Hij opent meteen met 180 en wint de eerste leg. In de leg erna begint hij weer met 180, maar dit keer verzuimt hij afstand te nemen. Helaas mis ik drie pijlen om gelijk te maken en kom ik 2-0 achter. Het niveau van de partij daalt inmiddels, als de volgende twee legs met de darts mee gaan. Bij een 3-1 achterstand moet ik breken om terug in de wedstrijd te komen. Dit lukt mij niet en zodoende verlies ik met 4-1. Een verdiende nederlaag, maar ik had het gevoel dat er meer te halen was, als ik beter met mijn kansen was omgesprongen.

We konden op tijd naar het hotel en na een middagslaapje (ik voel me ineens erg oud), een maaltijd, een avondje rustig aan trainen en een goede nachtrust, zitten we alweer aan het ontbijt op de zondag. We laten ons de Kaiserbrödchen goed smaken en gaan weer op weg naar de speelhal. Speelhal is trouwens niet helemaal het goede woord, want de redelijk luxe locatie van de laatste jaren had plaats moeten maken voor een veredelde feesttent. Niet alleen de tent rammelde, ook het algoritme waarmee de loting gedaan wordt. Ik zou vandaag mijn eerste wedstrijd (na een bye) moeten spelen tegen dezelfde Duitser als gisteren. Alsof dat niet toevallig genoeg was, zou de ronde erna opnieuw Tom Gregory op het programma staan. Mijn gedachten gingen terug naar twee jaar geleden, toen ik beide dagen met vijf dezelfde spelers in een sheet had. Ik stel voor dat ze hun software nakijken.

De Duitser van gisteren zonk de moed in de schoenen toen hij zijn opponent zag. Ook hij kwam tot de conclusie dat dit geen toeval kon zijn en kon dit geen moment van zich afzetten. Zelf gooide ik deze wedstrijd niet heel sterk, maar ik kwam geen moment in de problemen en won met 4-0. Waar ik twee jaar geleden beide dagen door dezelfde speler werd uitgeschakeld, was ik van plan om dat nu niet te laten gebeuren. Fitter dan gisteren trad ik aan tegen Gregory. Ik won de bull en dit keer pakte ik wel de kans om mijn eigen leg te houden, nadat hij een kleine kans had gemist. De tweede leg lijkt zijn kant op te gaan, maar als hij opnieuw een dubbel mist gooi ik 98 (20, T18, D12) uit voor de break. Net als gisteren winnen we hierna allebei onze eigen leg, waarna ik mag gooien voor de wedstrijd. Op dat moment tover ik een geweldige leg uit de hoge hoed; na 12 pijlen (180, 96, 100, 125-finish) win ik de leg en de wedstrijd.

Revanche op Gregory

De partij erna is de sheetfinale tegen de ervaren Let Darius Labanauskas. Hij heeft inmiddels enkele keren Lakeside gehaald en de nodige internationale toernooien op zijn naam geschreven. Hij begint ook uitsteken aan de wedstrijd en ik heb alle moeite om aan te haken. Dat lukt me echter wel, wanneer kleine kansjes niet aan hem besteed zijn. Na de eerste keer al gelijk gemaakt te hebben, gooi ik bij een 2-1 achterstand een 13-darter om opnieuw terug in de wedstrijd te komen. Ik hoop vervolgens op een kansje in zijn leg, maar dat komt er niet. In de leg erna mist hij twee pijlen voor de wedstrijd en gooi ik 50 uit om erin te blijven. De leg erna gooien we allebei de nodige triples. Tegen het einde gooi ik een sterke score, om na 12 pijlen op 70 weg te zetten. Hij moet nu even het antwoord schuldig blijven, maar zet ook weg. De 70 moet dus uit. Triple 18 valt meteen. Mijn eerste pijl op de dubbel 8 valt er nog net naast, maar de laatste valt er tegenaan. Ik zie het op het eerste gezicht niet goed en durf ook nog niet te juichen, maar de blijdschap is groot wanneer ik zie dat hij er echt in zit.

Ik wil hier trouwens even van de gelegenheid gebruik maken om de sportiviteit van Tom Gregory te prijzen. De man moedigde me stil aan terwijl hij mijn partij stond te schrijven; vertelde me erin te blijven geloven als het minder ging en pepte me op na goede scores. Ook achteraf was hij buitengewoon vriendelijk. Ik denk niet dat ik dat zou kunnen tegen een speler waar ik net van verloren had.

Goed, terug naar het toernooi. Ik dacht dat vandaag het A-toernooi was (wat betekent: punten vanaf de laatste 64), maar dit bleek het B-toernooi te zijn (pas punten bij de laatste 32). Hier baal ik flink van, want ik zou dus nog een goede prestatie neer moeten zetten. Ik zou aantreden tegen Davy van der Zande, een goede Nederlandse speler. Het lukt me niet om scorend voldoende te brengen om hem echt in gevaar te brengen. Hij breekt me al vroeg in de wedstrijd. Daarna probeer ik tevergeefs die achterstand ongedaan te maken. Op 3-2 heb ik dan een sterke leg nodig, om alsnog een laatste leg af te dwingen, maar op dat moment laat hij me er niet meer in. Hierdoor eindigt het toernooi toch nog met een teleurstelling. Mijn goede wedstrijden van vandaag hadden een beloning in de vorm van punten voor de BDO-ranking verdiend. In de sport krijg je helaas niet altijd wat je verdient en dus zou ik het moeten doen met slechts een morele opsteker. Op naar volgende week: Brugge.

Het diende zich al enige tijd aan; donderdag is De Tegenstander kampioen in de eredivisie van de DONHN geworden. Door de 8-1 overwinning, thuis in Café de Hoek Wervershoof, op Alibi zijn we door achtervolgers niet meer te achterhalen.

Het team is aan de vooravond van het huidige seizoen ontstaan uit een samenstelling van twee oude teams, Nelly’s en De Tegenstander. Waar we in het begin van het seizoen nog een beetje aan elkaar moesten wennen, volgden de grote overwinningen elkaar al snel op. Alle competitiewedstrijden tot dusver werden gewonnen, met een zeer hoog gemiddelde van 7,72 punten per wedstrijd. Ook werd er maar liefst zeven maal een 9-0 op het bord gezet. De individuele statistieken zijn ook uitstekend te noemen.

Het is de eerste titel van dit nieuwe team, maar inmiddels mijn vierde. In 2015 wisten we ook nog het nationale kampioenschap te winnen, waar ons nu dus ook voor gekwalificeerd hebben. Eerst moeten echter nog de laatste twee competitiewedstrijden, waaronder die tegen de nummer twee Powerdarts, afgewerkt worden. Bovendien zijn we nog actief in het bekertoernooi en de NDB Teamcup. Als alles goed gaat worden het nog een paar drukke maanden.

Dit weekend stonden de HAL Open en HAL Masters op het programma. Twee afzonderlijke single toernooien, beide meetellend voor de BDO-ranking. Op zaterdag wist ik de zaal met punten te verlaten, op zondag was het toernooi snel voorbij.

Op zaterdag speelde ik mijn eerste wedstrijd tegen een onbekende tegenstander. Deze had niet veel in te brengen en zonder al te veel moeite won ik met 4-0. In de tweede ronde had ik als tegenstander tweevoudig wereldkampioen Ted Hankey verwacht. De Engelsman bleek echter niet te zijn afgereisd naar Venray. Geruchten gingen dat dit kwam omdat hij vorig jaar verzuimd had te schrijven en daarom dit keer vriendelijk verzocht was niet te komen. Als dat klopt verdient de organisatie een pluim. Bij veel andere toernooien komen deze spelers er namelijk gewoon mee weg.

Terug naar het toernooi. Geen Hankey dus, maar wel een goede tegenstander. De hele wedstrijd door weet hij gemakkelijk zijn triples te raken. Ik scoor zelf ook goed en vooral stabiel, waardoor ik elke leg mijn kansjes krijg. De finishes vallen uitstekend bij mij en dus weet ik in een goede wedstrijd met 4-1 te winnen. De wedstrijd erna spelen zowel mijn tegenstander als ik een zeer wisselvallige wedstrijd. Ook dit keer ben ik de meer constante van de twee en daardoor kom ik met 3-1 voor. Met de eindstreep in zicht slaan de zenuwen toch een klein beetje toe en laat ik mijn tegenstander op 3-2 komen. In de leg erna neem ik snel afstand, maar wil de dubbel er aanvankelijk niet in. Wanneer hij op een dubbel wegzet, raak ik echter toch met mijn laatste pijl nog de dubbel 2.

Ik zit daarmee bij de laatste 32, waardoor ik eindelijk weer eens verzekerd ben van punten voor de wereldranglijst. Mijn eerste doel van het weekend is daarmee bereikt. Helaas zou het daar ook bij blijven. Tegen Kristiaan de Boer speel ik een matige partij. Omdat hij ook niet heel goed begint, krijg ik vanaf 48 nog een kans op 1-1. Als ik die mis is De Boer los. In de leg erna gooit hij een 11-darter en de laatste leg is een formaliteit. Ik kan ermee leven, want mijn spel was de hele dag al niet heel goed en dus was dit het maximaal haalbare.

De zondag werd een teleurstelling. Ik wist dat ik met Sietse Lap een goede tegenstander had, maar als ik mijn niveau zou halen, zou ik een goede kans hebben. Daar kwam weinig van terecht. Ik raak nauwelijks triples en de ene keer dat ik een kans op een dubbel krijg mis ik ook. Dit is dus een dag om snel te vergeten. Over het gehele weekend ben ik gematigd tevreden, vooral omdat de resultaten een keer mijn kant op vielen.

Nadat gisteren het koppeltoernooi werd afgewerkt, stond vandaag het singletoernooi van het West-Fries Open Darts op het programma. Er lag een goed gevulde prijzenpot klaar en daar wilde ik een deel van mee naar huis nemen. Ondanks een aantal goede wedstrijden, is dat me net niet gelukt.

wfopen_1

Tijdens de eerste ronde van het WF open kom ik terug van een achterstand

In tegenstelling tot het koppeltoernooi, werd er vandaag direct knock-out gespeeld. Ik speelde de eerste ronde tegen Michel de Louw, een goede eredivisiespeler uit de buurt en zou dus direct scherp moeten zijn. Dat lukte maar half. Het is natuurlijk geen excuus, maar met een schrijver die elke beurt verbeterd moet worden en dan ook nog tijdens je beurt een stap naar achteren zet, is het lastig concentreren. Ook mijn tegenstander had hier last van, dus ik kom alsnog met 1-0 voor. In de legs erna mis ik een handvol dubbels, nadat de scores goed op orde zijn. Hierdoor sta ik op een 2-1 achterstand. De leg erna gaat het ook de verkeerde kant op, maar met een 180-score pak ik het initiatief terug. Nadat ik de leg pak, wordt de schrijver vervangen (bedankt Wesley Ruis). Dit helpt. Na zes legs is de winst binnen, met een 68-finish.

De tweede wedstrijd gaat een stuk beter. Zonder al te veel tegenstand win ik met 4-0. Bij de laatste 32 speel ik tegen Rick van der Schuur, teamgenoot in de superleague. Het wordt een goede en spannende wedstrijd. Hoewel Rick 180 gooit in de eerste leg, weet ik hem te pakken. Ook hij houdt daarna zijn eigen leg. Hij scoort in de leg erna beter dan ik en breekt me om 2-1 voor te komen. In de leg erna gooi ik 180 op weg naar de rebreak. In een spannende eigen leg, kom ik vervolgens opnieuw op voorsprong. Rick speelt daarna een zeer sterke zesde leg en de zevende leg zal de beslissing moeten brengen. Hierin wissel ik goede scores af met matige. Als ik na 15 pijlen op 96 wegzet, lijkt er weinig aan de hand. Rick gooit echter 177 om op 32 te komen. Ik raak de triple 20, maar mis de dubbel 18 twee keer nipt. Rick profiteert en gaat door naar de volgende ronde. Ik kan leven met het verlies, maar vind het jammer dat ik niet verder kan.

Hoewel de resultaten dit weekend niet geweldig zijn (maar ook zeker niet slecht), ben ik wel tevreden over mijn spel. Mijn niveau was goed, ook onder druk. Nu is het zaak om door te zetten richting het belangrijke HAL Open volgende week. Alle resultaten van dit weekend zijn  te vinden.

Dit jaar werd voor de tweede keer het West-Fries open gespeeld. In korte tijd heeft de organisatie een toernooi van landelijke allure uit de grond gestampt. Hoewel er vorig jaar nog wat opstartproblemen ware, was ik nu erg onder de indruk van de professionaliteit waarmee alles georganiseerd was. Bijkomend voordeel: het wordt praktisch in mijn achtertuin gehouden en dus kon ik op de fiets.

Op zaterdagavond werden de koppels gespeeld. Ik speelde samen met Kevin Gijzen, waarmee ik eerder al derde werd tijdens het NK koppels, afgelopen december. We hadden er zin in en hadden de overtuiging dat we weleens heel ver zouden kunnen komen. Er werd begonnen in poules. Om door te komen zouden we op zijn minst tweede in een poule van drie moeten worden. Omdat er een erg zwak koppel in de groep zat, zou dat geen probleem worden. Het derde koppel was wel heel behoorlijk, maar we wonnen beide wedstrijden met 3-0. Ons spel was goed en met name op de dubbels loopt het bij mij erg lekker.

Daarna werd het al snel een stuk lastiger. In de tweede ronde troffen we twee superleague-spelers. De wedstrijd gaat gelijk op, maar in elke leg kunnen we aan het einde een versnelling plaatsen. Omdat we niks laten liggen op de dubbels, winnen we met 3-0. De ronde erna spelen we tegen twee spelers uit onze eredivisie. We zijn favoriet, maar moeten wel goed opletten op hun soms goede scores. Omdat we zelf een stuk constanter zijn, lukt het ons opnieuw om met 3-0 te winnen. We zijn inmiddels aanbeland bij de laatste 16. Hierin spelen we tegen Kevin Visser en Dennis van Sluis, twee spelers waar Kevin samen mee speelt in de Superleague. Het werd een wat nerveuze wedstrijd, omdat we allemaal de kwaliteiten van de ander kenden. Ook in deze wedstrijd lukt het ons steeds om tegen het einde van de legs een tandje bij te schakelen. Daarom winnen we wederom met 3-0 en maken we ons op voor de kwartfinale.

Die bleek op het podium gespeeld te worden. Daar kom ik achter als ons plots gevraagd wordt om een opkomstnummer door te geven. Het wordt Up in the Air, van 30 Seconds to Mars. De intro zweept wel lekker op dacht ik zo, maar dan hadden ze wel het volume wat hoger moeten zetten (zie ook de video). We spelen tegen onze teamgenoten Ed de Koff en Silko Visser, misschien wel de favorieten om het toernooi te winnen. We starten goed en ik gooi onder andere een 180-score in de eerste leg. Kevin gooit hem uit en we komen met 1-0 voor. Dit willen we vervolgens uitbouwen. Die mogelijkheid lijkt er te zijn, omdat zij niet heel sterk aan de tweede leg beginnen. Omdat we zelf ook wisselend gooien, komen Ed en Silko op gelijke hoogte. Vanaf dat moment draait de wedstrijd om. Zij gaan steeds beter scoren en wij hebben te veel beurten zonder triples. Daardoor lopen ze al snel bij ons weg en ze laten niet meer los. Het wordt 4-1.

Hoewel we sterk het gevoel hadden dat er meer in zat, zijn we over het geheel genomen wel tevreden over ons spel vandaag. Omdat het toernooi lekker doorliep, ben ik ook nog eens mooi op tijd thuis en op bed.

bauhaus-dutch-open-dartsNa de verre reis naar Roemenië, kon ik nu iets dichter bij huis blijven. Het grootste darttoernooi ter wereld (circa 4000 inschrijvingen in het herentoernooi) stond op het programma; de Dutch Open, sinds enkele jaren verhuisd van Veldhoven naar Assen. Op vrijdag wordt het koppeltoernooi gespeeld. De singles zijn verdeeld over zaterdag (de eerste zes rondes) en zondag (laatste 64 en verder).

Ik kan niet zeggen dat dit toernooi me de afgelopen jaren gunstig gezind is geweest. In sommige gevallen had ik pech met de loting en als ik dat niet had, speelde ik zelf gewoon niet goed. De massaliteit van het toernooi (uren wachten tussen wedstrijden, nauwelijks gelegenheid om in te gooien) helpt me daar ook niet echt bij. Dit jaar was het tijd om er eens iets van te maken.

In de koppels had ik het in het verleden weleens goed gedaan. Dit jaar speelde ik met Cas Hogenhout en we hadden goede verwachtingen. De eerste ronde, tegen een onervaren tegenstander, verloopt voorspoedig. We weten de nodige beurten met twee triples te noteren en de dubbels gaan er snel in. Met 3-0 pakken we de winst. In de tweede ronde wacht er al een beter team op ons. We beginnen opnieuw goed en komen op voorsprong. De tweede leg moeten we ook binnentrekken, maar omdat we enkele dubbels missen, gaat deze alsnog verloren. Daarna beginnen de problemen pas echt. De opponenten zijn gesterkt door de onverwachte gelijkmaker en gaan steeds sterker scoren. Wij op onze beurt hebben steeds meer beurten zonder triples. Resultaat is dat we op achterstand komen. De vierde leg zou helaas al de laatste zijn. We kunnen het niet meer bolwerken en verliezen. We balen er flink van, want we hadden echt het gevoel verder te kunnen komen.

De Dutch Open wordt door analisten beschouwd als het moeilijkste toernooi om te winnen, vanwege het enorme deelnemersveld. Om punten voor de ranking te halen, moet de zondag gehaald worden. Dat was dan ook mijn eerste doel. Om te halen zou ik zes rondes moeten winnen. Ook al was het resultaat van gisteren niet bevredigend, het gevoel was er wel. Ik hoop dan altijd op een makkelijke eerste ronde, om er even in te kunnen komen. Dat geluk had ik vandaag en met 3-0 (in drie redelijk goede legs) win ik mijn partij. Ook in de tweede ronde speel ik tegen een onbekende tegenstander. Deze jongen blijkt echter uitstekend te kunnen gooien. Hij opent met 180 en gooit direct een 13-darter op mijn leg. Ergens in mijn achterhoofd vormt zich dan al de gedachte: “ja hoor, dat heb ik weer.” Ik recht de rug en breek terug in 14 darts. Daarna hou ik een solide eigen leg. In de vierde leg krijg ik geen kansen om te breken en dus moet een laatste leg beslissing gaan brengen. Ik mocht deze zelf beginnen en gooi, onder druk, goede scores. Met de tegenstander op enige afstand krijg ik drie pijlen op dubbel 12. Deze gaan mis. De tegenstander komt nu rap dichterbij. Op dit moment begin ik toch wel wat zenuwachtig te worden. In de beurt erop raak ik met mijn laatste pijl de dubbel 6, waardoor mijn toernooi verder gaat. De opluchting is groot.

creatieve finish onder hoge druk

De rondes erna waren aanzienlijk makkelijker, ook omdat ik van deze overwinning een flinke boost had gekregen. Met goed spel en sterke finishes won ik de derde ronde met 3-0. In de vierde ronde speelde ik bij een 2-0 voorsprong een matige leg, maar met een 124-checkout win ik hierna alsnog de wedstrijd. Hiermee bereikte ik de vijfde ronde: de sheetfinale. Hierin trof ik weer een goede tegenstander. Opnieuw speel ik een goede wedstrijd en ik kom, mede dankzij het snel gooien van de dubbels, tot twee keer toe op voorsprong. Beide keren wordt er gelijk gemaakt, waardoor er een beslissende vijfde leg nodig is. Hierin scoor ik goed, maar dat doet de tegenstander ook. Wanneer ik wegzet op 96, doet hij dat zelfs nog iets beter, door 70 te laten staan. De 96 kan ik dus maar beter uitgooien. Onder hoge druk weet ik deze finish uit de hoge hoed te toveren, via single 20, dubbel 18 en tops. Ik win de sheet en ben nog een ronde verwijderd van de finaledag.

Om die te halen zou ik moeten winnen van Kevin Wensink, een bekende naam in het Nederlandse darten. Ik zag zijn voorgaande wedstrijden en was niet bijzonder onder de indruk. Het viel me al wel op dat het hem steeds lukte om onder druk zeer sterke scores te raken. Ik verlies het gooien op de bull en dus mag hij beginnen. Omdat hij hier en daar wat laat liggen, krijg ik een kans. Die benut ik direct, een mooie opsteker aan het begin van de wedstrijd. Hij antwoordt uitstekend en breekt me in 14 darts. Daarna gooi ik een iets mindere leg en kom ik met 2-1 achter. Het was nu tijd om nog een keer alles op alles te zetten. In mijn eigen leg gooi ik een 14-darter en ook dit keer komt er een beslissende leg aan te pas. Hij scoort hierin heel behoorlijk, maar ik doe het iets beter. Ik sta na 12 pijlen op 72 en hij zet na 15 weg op 86. Ik twijfel even over de te nemen route. Tops loopt al de hele dag geweldig, daarom besluit ik voor triple 12 te gaan. Als ik die raak, krijg ik twee darts voor dubbel 18, anders een voor tops. De eerste pijl zit midden in de triple 12 en vol vetrouwen leg ik aan voor dubbel 18. De eerste zit net aan de buitenkant, de tweede valt aan de binnenkant. Niet door spanning, niet omdat ik te veel of te weinig tijd nam. Maar gewoon, omdat je nu eenmaal weleens mist. Nu is 86 nog niet zomaar uit, dus stiekem hoop ik dat ik terugkom. Wensink gooit met zijn eerste pijl meteen triple 18 en doet vervolgens wat ik naliet: de eerste match dart direct benutten.

De teleurstelling is aanvankelijk groot, maar maakt al snel plaats voor realisme. Geen punten, maar de ene 0 is de andere niet. Ik heb een goede run gemaakt en zo nu en dan, vooral onder druk, sterk gespeeld. Als ik op deze manier doorga, komen de punten vanzelf. Daar ben ik van overtuigd. Ik was overigens in goed gezelschap. Wensink wint de ochtend erna ook van tweevoudig wereldkampioen Scott Waites. Het toernooi wordt uiteindelijk gewonnen door Engelsman Mark McGeeney.

Om mijn activiteiten te bekostigen, ben ik op zoek naar sponsors. Kijk hier om te zien hoe u mij kunt helpen om de top te bereiken. Particulieren kunnen Vriend van worden.

Silko Visser zorgt voor een verrassing met zijn winst in Roemenië

Silko Visser zorgt voor een verrassing met zijn winst in Roemenië

Dit weekend stond het Open Roemenië op het programma. Mijn reisgezelschap bestond dit weekend uit teamgenoot Silko Visser en de ervaren Rob Radsma en Reinier Schouten. Het beloofde een druk weekend te worden, met op vrijdagavond een opwarmtoernooi, een single en koppeltoernooi op zaterdag en nog een singletoernooi op zondag.

Veel tijd om de straten Boekarest in te duiken zou er niet zijn, op een korte trip naar de plaatselijke supermarkt op vrijdagmiddag na. Na ons verbaasd te hebben over de verpakking van het bier (in plastic flessen van 2,5 liter) en wat er in Roemenië verstaan wordt onder een pizza classic (ik verwachtte wat standaard ingrediënten, maar kreeg ham en heel veel olijven), begonnen we aan het opwarmtoernooi.

Het lot had bepaald dat ik mijn eerste ronde zou spelen tegen reisgenoot Reinier Schouten. In een redelijke partij, met veel goede, maar ook een aantal mindere scores, vallen maar liefst vijf breaks. Omdat de laatste in mijn voordeel was, won ik met 3-2. De ronde erna was tegen een stuk mindere tegenstander en ik kon eenvoudig met 3-0 winnen. In de ronde erna nam ik het op tegen Jeffrey Sparidaans, lid van de Nederlandse selectie. Nu zal ik de eerste zijn om toe te geven dat hij niet op zijn scherpst was, maar de 3-1 overwinning smaakte toch goed. Ik kon prima profiteren van de steekjes die hij liet vallen. Hij vond dat ik het toernooi daarna ook maar moest winnen, maar helaas was de koek op. Tegen een mij onbekende Oost-Europeaan, die erg goed kon darten, zo bleek, verloor ik in de ronde erna.

Zaterdag was de eerste kans om punten voor de ranking te halen. Hiervoor zou een plek bij de laatste 32 noodzakelijk zijn. Om dat te bereiken zou ik vier rondes door moeten komen. Het goede nieuws was dat ik, door een vrijloting in de eerste ronde, daar al een stapje dichterbij was. Het slechte nieuws was dat er een geplaatste speler uitgeschakeld zou moeten worden; Andy Baetens, onlangs nog winnaar van het Open Tsjechië. Ik begon matig, tegen een Griek. Hoewel ik scorend veel beter was, wilden de dubbels nog niet echt vallen. Omdat ik voldoende kansen krijg, win ik eenvoudig met 4-1. De volgende partij ging al een stuk beter. Met 4-0 kon ik me gaan opmaken voor de bordfinale tegen Baetens. Dat werd een teleurstelling. Hij scoort uitstekend en ik gooi in elke leg een mindere beurt. In leg 2 krijg ik een pijl om gelijk te maken. Hij laat niets liggen en ik verlies met 4-0. Later zou Baetens het toernooi winnen, dus een schande was het niet, maar ik had op meer gehoopt.

Zaterdagavond stond het koppeltoernooi op het programma, samen met Silko Visser. Silko was ’s middags iets verder gekomen en nog behoorlijk vermoeid daarvan. Ikzelf moest proberen de teleurstelling van me af te spelen. We beginnen matig, maar dat geldt ook voor de tegenstand. We winnen de eerste wedstrijd simpel. In de ronde erna spelen we tegen twee Spanjaarden. Die wisselen goede scores af met mindere, maar straffen onze missers op de dubbels wel af. Ze lijken met de zege aan de haal te gaan, maar net op tijd weten we de wedstrijd te keren. Het belooft alleen niet veel goeds voor de bordfinale. Die is tegen twee Engelsen, die eerder op de dag goed op dreef waren. We komen dan ook met 3-1 achter. Nadat zij met 180 wegzetten om voor de wedstrijd te kunnen gaan gooien, check ik 86 om erin te blijven. Ons niveau gaat langzaam maar zeker omhoog en we weten zelfs nog mroemenie_koppelset 4-3 te winnen en de laatste 32 te bereiken. Daarin nemen we het opnieuw op tegen een Engels duo. We scoren ijzersterk in deze partij en Silko weet alle dubbels te raken. Tussendoor krijgen we nog een 120-finish tegen, maar met 4-1 gaat de winst naar ons. In de kwartfinale opnieuw Britse tegenstand. Ditmaal is het mijn beurt om de dubbels te gooien. Met checks van onder andere 116 en 140 bereiken we de halve finale. Daarin spelen we tegen het Belgisch/Nederlandse duo Brian Raman-Carlo van Kleef. Alle legs gaan gelijk op, maar omdat wij de kleine kansen die we krijgen (ik mis onder andere bull voor 135 en tops voor 114) net niet benutten, staat er uiteindelijk 0-4 op het scorebord. Toch kunnen we zeker tevreden zijn met deze podiumplaats, zeker met het matige begin in ons achterhoofd.

Zondag zouden de punten dan gehaald moeten worden. De landgenoot die ik in de eerste ronde tegenkom is normaliter een goede darter, maar weet totaal niet in zijn spel te komen. Daardoor win ik al snel met 4-0. In de ronde erna wacht een Engelsman. Ook hij is niet goed op dreef, waardoor ik met 2-0 voor kom. Hij wordt dan beter, ik minder. Hij pakt drie legs op rij. In de leg erna mis ik vijf pijlen om gelijk te maken en ik verlies met 4-2. Die tik komt wel even aan. Het zou alsnog een bijzondere dag worden. Niet voor mijzelf helaas, maar ik heb van dichtbij kunnen zien hoe een vriend zijn droom uit laat komen. Silko Visser wint na zijn sheet van onder andere Martin Phillips en Gary Robson om de halve finale, op het podium te halen. Daar wint hij eerst van James Hurrell en later in een thriller van Martin C. Atkins. Ik ben denk ik nog nooit tegelijkertijd zo trots en jaloers geweest. Natuurlijk gun ik hem dat succes van harte, maar ik was toch graag zelf een paar rondes verder gekomen. Het zit er echt in en ik heb nu kunnen zien hoe het kan gaan op een dag dat alles lukt. Laat dat een inspiratie voor de komende toernooien zijn.

Om mijn activiteiten te bekostigen, ben ik op zoek naar sponsors. Kijk hier om te zien hoe u mij kunt helpen om de top te bereiken. Particulieren kunnen Vriend van worden.