On each category you can set a Category template style, a Top post style (grids) and a module type for article listing. Also each top post style (grids) have 5 different look style. You can mix them to create a beautiful and unique category page.
HybrIT is opgericht door developers en voor developers. Onze eigenaren zijn developers en bouwen regelmatig mee aan projecten. Ons team van professionals heeft een inspirerende werkomgeving gecreëerd waarin samenwerking, kennisdeling en werkplezier ons dagelijks succes bepalen.
HybrIT is niet alleen mijn werkgever, maar ook mijn hoofdsponsor. Ik word aan alle kanten maximaal ondersteund. Zo kan ik het beste uit mijn IT-carrière halen en word ik daarnaast ook nog eens aangemoedigd om mijn doelen daarbuiten te bereiken. De keuze voor HybrIT is de beste die ik in mijn loopbaan heb gemaakt. Wie volgt? Check de Werken bij-video voor een sfeerimpressie!
https://roemermooijman.nl/wp-content/uploads/2021/08/Hybrit_Logo.jpg190640Redactiehttps://roemermooijman.nl/wp-content/uploads/2016/12/RoemerLogo.pngRedactie2023-03-01 11:00:232023-03-01 11:02:00Sponsor van de maand: werken bij HybrIT, met video
Lange tijd stond ik op een positie op de WDF-ranking die me naar Lakeside zou brengen. Echter, in de laatste weken van het seizoen is het me toch door mijn vingers geglipt. Mijn resultaten in die periode waren niet eens zo slecht, maar het gebrek aan positieve uitschieters, hier en daar wat ongelukkige lotingen, thuisspelers die op vervelende momenten geweldige legs gooien en een aantal ongunstige resultaten elders in de wereld, deden mij uiteindelijk de das om. Na toernooien in Hongarije, Ierland en Tsjechië, bleek een laatste inspanning in Italië net te weinig.
We beginnen eind oktober in Hongarije. Na een matig koppeltoernooi (dat had zo zijn redenen, we kwamen pas enkele minuten voor het toernooi begon aan op de locatie), kun je wel stellen dat de loting mij niet zo gunstig gezind was. Op de eerste dag waren er 8 geplaatste spelers, in plaats van de van tevoren aangekondigde 16. In de tweede ronde ontmoet ik uitgerekend John Scott, die anders als negende geplaatst geweest zou zijn. Achteraf is het natuurlijk makkelijk praten, maar de 4-0 nederlaag is behoorlijk geflatteerd. Hij checkt een keer 126 met mij op een dubbel en de leg erna laat ik na om hetzelfde te doen.
De dag erna verliep iets beter, maar ook nu was het geluk niet aan mijn zijde. Waar er bij de laatste 32 nog voldoende relatief zwakke tegenstanders rondlopen, krijg ik lokale favoriet en ervaren rot János Végső. We spelen een uitstekende wedstrijd, waarin hij iets beter begint, maar ik aan weet te haken. Hij was begonnen en dus weet ik op 2-2 dat ik hem ergens in de komende legs moet zien te breken. Dat bleek een onmogelijke opgave. Eerst gooit hij een 11-darter en twee legs later is hij in de beslissende leg in 13 pijlen uit. Ik pak hiermee wel een handvol punten, maar eigenlijk had ik op meer gerekend dit weekend.
Ierland werd dit seizoen mijn meest ongelukkige weekend. Ik kan niet goed inschatten hoe dat komt; het lange reizen (drie en half uur vanaf Dublin), korte nacht (het koppeltoernooi was pas diep in de nacht afgelopen) of misschien gewoon de druk. Het weekend begon nog goed met een plek in de kwartfinale (en een gemiste matchdart om nog verder te komen) op het warm-up toernooi. Behalve een envelop, leverde dat helaas weinig op. Bij de koppels (met Braziliaan Diogo Portela) halen we nog de laatste 32, maar op zaterdagochtend gaat het helemaal mis. In een wedstrijd die ik eigenlijk gemakkelijk zou moeten winnen, valt er opeens niets meer in. Ik verlies in de eerste ronde van het laatste Gold toernooi op de ranking en bewijs mezelf daarmee een zeer slechte dienst. De dag erna herstel ik me nog met een plek bij de laatste 32 (waar ik met zeer matig spel verlies) en zodoende wordt het een teleurstellend weekend.
Het was een mooie wedstrijd op het podium, maar hij viel niet mijn kant op
Na Ierland ben ik ook enkele plekken gezakt op de ranking en een aantal regionale rankings zijn nu gewijzigd, waardoor ik buiten de boot dreig te vallen. In Tsjechië en Italië zal ik echt resultaten moeten gaan boeken. Ik probeer hier tijdens de toernooien niet mee bezig te zijn en ik moet zeggen dat dat me goed lukt. In Tsjechië speel ik wederom een goed opwarmtoernooi, maar ook hier zit de loting niet mee. In de derde ronde tref ik Pero Ljubić, wederom een Oost-Europeaan met ook de nodige PDC-ervaring. Nadat ik me in de beginfase onnodig laat breken, vecht ik me nog wel terug in de wedstrijd. Helaas blijkt het niet voldoende en lijd ik een 4-2 nederlaag.
Het zal dus moeten gebeuren in Italië. Ik probeer weg te blijven van bespiegelingen en rekenwerk, maar ik krijg wel mee dat een plek in de kwartfinale op zaterdag waarschijnlijk voldoende gaat zijn voor plaatsing. In de vroege rondes merk ik voor het eerst dat ik wat last van de druk begin te krijgen. Bij de laatste 64 geef ik twee legs onnodig weg. Daar bleef het bij, dus ik kon me wat gaan ontspannen. Bij de laatste 32 ontdoe ik me in een goede wedstrijd van de Italiaan Brambati. Op dat moment lijk ik een overwinning verwijderd te zijn van Lakeside.
No hard feelings
In de achtste finale speel ik tegen de publiekslieveling Francesco Raschini, die binnenkort de eerste Italiaan op Lakeside gaat worden. Anderhalf jaar eerder verloor ik van hem in Slowakije en ik was erop gebrand dat nu recht te zetten. In de eerste leg mis ik twee pijlen vanaf 56 om te breken. In de leg erna word ik zelf gebroken, waardoor ik in de achtervolging moet. Het kost me veel moeite om consistent goede scores te blijven gooien, maar in veel beurten lukt het me om met een laatste pijl nog een triple te raken. Met een keurige 15-darter in de vierde leg breng ik mezelf terug tot 2-2. Daarna gebeurt er bijna hetzelfde als in Hongarije. Raschini gooit eerst een 11-darter om weer op voorsprong te komen. Nadat ik een zevende leg afdwing, gooit de Italiaan deze in 15 pijlen uit, waardoor ik nooit een echte kans heb gehad om de overwinning op te eisen. De hele wedstrijd is hier (vanaf 11:30) terug te zien.
Een dag later heb ik nog een ultieme kans, maar omdat dit toernooi veel lager geranked is, zal ik waarschijnlijk de finale moeten halen om het nog te redden. Dat lukt niet. In de derde ronde is de sterke Catalaan Santamaria met 4-3 te sterk. Zo eindigt dit bijzondere seizoen, waarin ik heel dichtbij het verwezenlijken van een jeugddroom ben gekomen, toch in mineur. Ik weet dat ik het niet in Italië heb laten liggen. Met name op de Gold toernooien heb ik nauwelijks deepe runs kunnen maken. Het leidde ertoe dat ik te veel boxen van 9 punten had en te weinig uitschieters naar boven. Het bleek in de chaos die er zou volgen (uitstel door corona en wijzigingen in het deelnemersveld, met wat opvallende vervangers) nét te weinig.
De TV-fase van de One80 LStyle World Masters zou het voorlopige hoogtepunt in mijn loopbaan worden. Mijn eerste keer voor de camera’s (livestreams niet meegeteld), een moment waar ik al jaren naar uitkeek en waarvan ik zo nu en dan dacht dat het wellicht nooit zou plaatsvinden. Nu was het dan zo ver en ik heb me uitstekend staande gehouden tegen eerst Paul Harvey en een dag later Ciaran Teehan. Het avontuur strandde met de kwartfinales in zicht.
Na een dag van relatieve rust (ik had mijn laptop meegenomen en kon dus ‘gewoon’ aan het werk), die volgde op een hectische woensdag, stond vrijdag natuurlijk volledig in het teken van de voorbereiding op de wedstrijd van die avond. Ik kende mijn tegenstander niet, maar Paul Harvey is een man met een aardige staat van dienst. Hij had bovendien een stuk meer ervaring dan ik en was favoriet bij de bookmakers. Zelf was ik vooral benieuwd of het me zou lukken om mijn zenuwen en bedwang te houden en een goede indruk te maken. Met het resultaat zou ik me daarna wel bezig gaan houden.
Na een weekend op het Isle of Man, was het fijn om nu eens wat dichter bij huis te kunnen blijven. Het West-Fries Open verliep vorig jaar dramatisch, mede door ziekte, dus dit jaar was het tijd voor revanche. Dat lukte uitstekend, met een kwartfinale in de koppels en twee maal de laatste 16 in de single toernooien, met onderweg een aantal mooie overwinningen.
Het is het tweede jaar dat het West-Fries Open internationaal geranked is en de organisatorische kinderziektes zijn er inmiddels wel uit. De locatie is ruim opgezet en er is voldoende plek om in te gooien (ook omdat het aantal inschrijvingen helaas wat tegenviel). Bijkomend voordeel is dat ik heerlijk op de fiets naar het toernooi kon, dat is wel even iets anders dan uren rondhangen op een vliegveld.
Op vrijdagavond begonnen we (Silko Visser en ik) met de koppels. Het gevoel was goed, maar ik startte zeer slecht. Gelukkig gold dat niet voor Silko en hij trekt me door de eerste wedstrijd heen. De tweede wedstrijd begin ik al niet veel beter, maar vanaf dat we 1-0 achter komen gaat het ook bij mij lopen. We maken gelijk, waarmee we zeker weten de poule door te komen en spelen een goede derde leg, die nipt verloren gaat. Dan zit de poulefase er alweer op een kan het echte werk beginnen.
Beelden van de kwartfinale bij de koppels
Bij de laatste 32 kom ik in de persoon van Bob van Oerle een oud-teamgenoot tegen. We spelen uitstekend en zorgen ervoor dat zij er niet aan te pas komen. Met 3-0 halen we de partij binnen. Ook de ronde erna tref ik een voormalig teamgenoot; Sjors Kolvers, die speelt met André Ruiter. Dit werd een goede wedstrijd, van beide kanten. In de eerste leg zet ik weg met een 174 score, maar raakt Sjors 68 om te breken. Zij houden daarna ook hun eigen leg. Even lijkt er een vroegtijdig einde te komen, maar met een 120 checkout houdt Silko ons in leven. Vanaf dat moment zijn we niet meer te houden, ook al blijven Sjors en André vlakbij. We breken terug en winnen daarna de laatste leg.
De kwartfinale wordt op het hoofdpodium gespeeld, tegen Wessel Nijman en Jimmy Hendriks. We moeten er even aan wennen en leveren prompt onze eigen leg in. In de tweede leg blijven we beter bij, maar komen we net tekort. We herpakken ons en houden de eigen leg om terug in de wedstrijd te komen. Daarna moeten we breken om erin te blijven. Hoewel we de hele leg goed bij blijven, krijgen we geen kans om gelijk te maken. Daarmee eindigt het toernooi voor ons in de kwartfinale.
De dag erna staat het eerste single toernooi op het programma. Ik heb een lastige loting met Andrew Beeton in de tweede ronde (de eerste had ik een vrijloting) en de organisatie besluit ook deze wedstrijd op het podium af te werken. Na een weifelend begin en een 1-0 achterstand, kom ik steeds beter in de wedstrijd. In 16 darts maak ik 1-1, waarna ik breek in 14. Met de nodige moeite houd ik opnieuw mijn eigen leg en daarna gooi ik met 99, 180, 180 en 42 een 11-darter voor de winst.
Mijn eerste wedstrijd op zaterdag tegen Andrew Beeton
In de derde ronde wacht de jonge maar getalenteerde Jarrod Cole. Hij speelt zijn wedstrijden doorgaans op de PDC jeugdtour, maar kwam dit weekend bij de BDO in actie. Hij begint beter dan ik, met name scorend. Ik blijf er echter aan hangen en vanaf 1-1 gaat het beter lopen. Hij mist wat dubbels en ik pak een break. De leg erna werd beslissend. We staan allebei rond de 100 en ik mag eerst. Ik check 106, waar hij gehoopt zal hebben nog een kans te krijgen. In de leg erna loop ik weg en win ik met 4-1 de wedstrijd.
Bij de laatste 32 tref ik geen internationale topspeler, maar een lokale rivaal: Teun de Jong, een ervaren speler uit Enkhuizen en verantwoordelijk voor de uitschakeling van Darryl Fitton. Het werd een prachtige partij. Dit keer begin ik wel goed en kom ik op voorsprong. Ik mis de kans om uit te lopen, door dubbel 5 te missen. Teun komt terug en pakt een 3-2 voorsprong. Onder druk maak ik 3-3, maar hij mag de laatste leg beginnen. Dat doet hij zeer goed en ik kan alleen maar volgen. Na 9 pijlen staat hij op 118, met mij op 321. Ik gooi 140 om het verschil te verkleinen. Vervolgens maakt hij een fout door na een 20 en 18 voor tops te gaan en die aan de bovenkant te missen. Ik gooi 100 om 81 over te laten en dat blijkt voldoende druk. De Jong mist 80 en ik check 81 en win daarmee de wedstrijd.
Over de wedstrijd daarna, tegen (opnieuw) Wessel Nijman, kan ik kort zijn: de tank was leeg en hij daardoor een maatje te groot. Ik mis pijlen om 1-1 te maken en daarna was hij niet meer bij te halen: 0-4. Toch sluit ik de dag weer met een goed gevoel af en ga ik op naar de zondag, als er wederom een single toernooi gespeeld wordt.
Zondag begint raar. Ik speel tegen een lokale derde divisiespeler (Sergio Krassen), maar de organisatie besluit opnieuw mijn wedstrijd op het podium te zetten. Onterecht wat mij betreft, want er stonden in de tweede ronde (ik had ook nu een bye) wel mooiere wedstrijden in de loting. Toevallig had ik eerder deze week al eens tegen Sergio gespeeld en hoewel ik toen met 4-1 won, bleef hij toen steeds goed bij. Dat deed hij vandaag ook in een zeer matige wedstrijd. Met veel moeite pak ik steeds een voorsprong, maar op 3-1 kan ik het niet afmaken. Het wordt zelfs 3-3 en de laatste leg gaat gelijk op. Gelukkig weet ik te voorkomen dat hij vanaf 80 voor de wedstrijd mag gooien, door 60 te finishen.
In de derde ronde had ik Michael Busscher verwacht, maar hij verloor verrassend van jeugdspeler Patrick Bus. Die had zijn kruit wat verschoten en ik speelde zelf ook een zeer goede wedstrijd tegen hem. Ik check 90 en 72 om 2-0 voor te komen en toen was het verzet wel gebroken. Ik loop daarna relatief gemakkelijk uit naar 4-0. Al snel erna moet ik tegen Jerry Hendriks, in een recent verleden nog actief op het PDC WK. Ik verzuim de eerste leg te winnen en via dubbel 7 pakt hij die van me af. Ik breek meteen terug, maar word daarna nog eens gebroken. Dit resulteert in een 3-1 achterstand, terwijl ik voor mijn gevoel minstens gelijkwaardig ben. Dat blijkt daarna gelukkig ook, wanneer ik wel mijn kansen pak en terug kom naar 3-3. In de laatste leg krijgt hij nog een wedstrijdpijl vanaf 118. Hij mist en ik maak het af en haal zo alsnog de winst binnen.
Ik probeerde mijn leerpunt van gisteren direct in de praktijk te brengen, door nu na een spannende wedstrijd meteen weer goed voor de dag te komen. Dat ging nu wel goed, maar dat was aan het resultaat niet te merken. Ik liep tegen een buitenaards spelende Martijn Kleermaker (die beide toernooien dit weekend zou winnen) aan. In de eerste leg sta ik keuren na 12 pijlen op 62, maar krijg ik een 11 darter tegen. In de twee legs erna gooit hij vier maal 180. In de vierde leg doet hij iets rustiger aan, waardoor hij uitkomt op ‘slechts’ 105 gemiddeld. Mijn verzet was toen al gebroken: 0-4.
Dat neemt niet weg dat ik kan spreken van een geslaagd weekend. Mijn niveau was hoog en ook onder druk bleef ik vaak goed gooien. Dit biedt behoorlijk wat vertrouwen voor de komende tijd.
https://roemermooijman.nl/wp-content/uploads/2019/03/maxresdefault.jpg7201280Roemer Mooijmanhttps://roemermooijman.nl/wp-content/uploads/2016/12/RoemerLogo.pngRoemer Mooijman2019-03-19 14:07:362019-05-15 14:47:38Goede resultaten in eigen achtertuin
Jaarlijks komen alle bekerkampioenen van de verschillende bonden binnen de NDB bijeen om met elkaar uit te vechten wie zich tot nationaal bekerkampioen kroont. Een toernooi waar ik nog niet eerder aan deel had genomen, omdat het steeds maar niet lukte om binnen de eigen DONHN het bekertoernooi te winnen. Dit jaar lukte dat voor het eerst en om het dan maar meteen goed te doen, wonnen ‘we’ (samen met Silko Visser, Ed de Koff en Wesley Harms) dan ook maar meteen de nationale titel.
Een aantal zeer sterke teams deed mee op deze finaledag. Wij hadden niet te klagen over onze loting, door de allersterkste teams te ontlopen in de poulefase. Toch mochten onze eerste twee tegenstanders niet onderschat worden. Ik begon zelf niet al te overtuigend aan de dag, maar omdat dat ook gold voor mijn opponenten, kwam ik weg zonder puntverlies. We wonnen tweemaal ruim en plaatsten ons zo als groepswinnaar voor de kwartfinale. Daarin troffen we Vrijbuiter 1, drie jaar geleden de tegenstander in de finale, toen ik het NK Eredivisie won. Tot 2-2 gaan we gelijk op, maar in de koppels maken we het verschil door op beide borden te winnen en de wedstrijd met 4-2 in ons voordeel te beslissen.
Ingetogen blijdschap na een gewonnen leg
Dan begint het pas echt. In de halve finale treffen we ’t Ouwe Vat uit Friesland, met onder andere Jan Dekker en Rick Hofstra in de gelederen. Vorig jaar schakelden zij ons nog nipt uit op de nationale Eredivisie kampioenschappen. Dit keer komen we beter uit de startblokken. Ed maakt een achterstand tegen Hofstra goed, door te profiteren van gemiste dubbels, Silko speelt een geweldige vijfde leg en Wesley was, zoals de hele dag, angstaanjagend solide. Zelf verloor ik met 1-3 van Dekker, omdat mijn scores te wisselvallig waren. We hebben dan 1 koppel nodig om de finale te halen en Ed en Wesley halen die binnen, terwijl Silko en ik nog bezig zijn.
Ook in de finale een tegenstander waar we een historie mee hadden. Fifth Division uit Den Haag werd algeheel Nederlands Kampioen in 2013 door ons in de finale te verslaan na drie gemiste matchdarts. In 2014 wonnen wij in de halve finale van hun. Tegen Mike Zuydwijk laat Wesley opnieuw zien dat er vandaag geen maat op hem staat. Ed zet tegelijkertijd opnieuw een geweldige prestatie neer, door te winnen van Jeffrey de Zwaan (die onlangs nog Michael van Gerwen uit de UK Open knikkerde). Ik moet tegen voormalig PDC WK-deelnemer Dirk van Duijvenbode en speel een prima eigen leg om voor te komen. Hij heeft daarna alle ruimte om gelijk te maken, maar verzuimt dat. Vanaf 110 straf ik dat af. Hierna breekt hij me wel meteen terug, maar in de vierde leg sla ik definitief toe. Ik mis 164, maar mag terugkomen en poets de laatste 25 punten weg. Even later verliest Silko nipt, waardoor we wederom 1 punt nodig hebben in de koppels. Opnieuw zijn het Wesley en Ed die dat punt binnenhalen, tot onze grote opluchting, omdat Silko en ik achter staan. Zo worden wij het eerste team dat namens de DONHN Nederlands Bekerkampioen is. Tot slot wil ik nog even de inspanningen van captain Hilbert Fidom en aankomend teamlid Frank Hoek genoemd hebben, die de hele dag het schrijven en andere logistiek op zich genomen hebben.
https://roemermooijman.nl/wp-content/uploads/2016/12/RoemerLogo.png00Redactiehttps://roemermooijman.nl/wp-content/uploads/2016/12/RoemerLogo.pngRedactie2018-06-12 14:19:062018-06-12 14:23:12Nationaal Bekerkampioen met De Tegenstander
Onlangs hielden we bij hoofdsponsor HybrIT de eerste darts demo. Met een groep collega’s spendeerden we een middag vol pijltjes en gezelligheid, onder het genot van een hapje en een drankje. Een sfeerimpressie.
Iedereen is geconcentreerd aan het ingooien
Het was even zoeken naar de locatie; LPD in Leusden. Op een divers sportcomplex vonden we uiteindelijk de ruimte die bestemd was om te darten. Collega Mats, zelf ook actief darter, had toegang tot zijn thuisbasis geregeld. Dat was wel zo handig, anders zou het hele bedrijf naar Wervershoof hebben moeten afreizen.
Zit ‘ie nou?
Door de jaren heen heb ik zoveel setjes pijlen verzameld, dat ik alle aanwezigen kon voorzien van hun eigen set. We begonnen met de basis: hoe de pijl vast te houden, te staan en te gooien. De heren en dame pikten het snel op en zo nu en dan klonk er al gejuich bij een gegooide triple of bullseye, al dan niet zo bedoeld.
Na een korte introductie van het concept (ik moet toegeven dat ik best nerveus was, ook al ging het om een groep bekenden), kon het echte werk beginnen. Middels een snel rondje om het bord werd een inschatting van de sterkte van de deelnemers bepaald en op basis daarvan werden gelijkwaardige koppels gemaakt, voor een onderlinge competitie.
Kahin maakt kennis met het fenomeen ‘Robin Hood’
Vol goede moed begonnen alle koppels aan het toernooi en de druk stond er direct op. Topfavorieten Mats en Sanne verloren hun eerste partij van de ervaren rotten Rob en Jos, die vervolgens ook hun tweede wedstrijd winnen. Ze kunnen de druk van het naderende kampioenschap echter niet aan en verliezen van de hekkensluiters Thomas en Kahin. Mats en Sanne profiteerden optimaal, door te winnen van Stephan en Martijn en zo alsnog uitgeroepen te worden tot de eerste winnaars van de imaginaire HybrIT Cup.
Natuurlijk is winnen of verliezen op een dag als deze van ondergeschikt belang.
Stephan had misschien wel de meest natuurlijke stijl… zolang je maar niet naar het resultaat keek
Ik was aangenaam verrast door de motivatie van alle aanwezigen, die tot op het laatst hun best bleven doen en de sfeer er over de hele middag goed inhielden. Ze waren leergierig en pikten het snel op. Mijn gedachten gingen terug naar de kelders een zolderkamers waar ik samen met mijn vrienden mijn eerste pijlen gooide en elke rake pijl nog een feest was.
We sluiten af en er wordt al uitgekeken naar de volgende editie. Ik denk dat we dus kunnen concluderen dat het een zeer geslaagde middag was.
Vol spanning wordt er gekeken of Thomas de beslissende dubbel weet te raken
Dit jaar werd voor de tweede keer het West-Fries open gespeeld. In korte tijd heeft de organisatie een toernooi van landelijke allure uit de grond gestampt. Hoewel er vorig jaar nog wat opstartproblemen ware, was ik nu erg onder de indruk van de professionaliteit waarmee alles georganiseerd was. Bijkomend voordeel: het wordt praktisch in mijn achtertuin gehouden en dus kon ik op de fiets.
Op zaterdagavond werden de koppels gespeeld. Ik speelde samen met Kevin Gijzen, waarmee ik eerder al derde werd tijdens het NK koppels, afgelopen december. We hadden er zin in en hadden de overtuiging dat we weleens heel ver zouden kunnen komen. Er werd begonnen in poules. Om door te komen zouden we op zijn minst tweede in een poule van drie moeten worden. Omdat er een erg zwak koppel in de groep zat, zou dat geen probleem worden. Het derde koppel was wel heel behoorlijk, maar we wonnen beide wedstrijden met 3-0. Ons spel was goed en met name op de dubbels loopt het bij mij erg lekker.
Daarna werd het al snel een stuk lastiger. In de tweede ronde troffen we twee superleague-spelers. De wedstrijd gaat gelijk op, maar in elke leg kunnen we aan het einde een versnelling plaatsen. Omdat we niks laten liggen op de dubbels, winnen we met 3-0. De ronde erna spelen we tegen twee spelers uit onze eredivisie. We zijn favoriet, maar moeten wel goed opletten op hun soms goede scores. Omdat we zelf een stuk constanter zijn, lukt het ons opnieuw om met 3-0 te winnen. We zijn inmiddels aanbeland bij de laatste 16. Hierin spelen we tegen Kevin Visser en Dennis van Sluis, twee spelers waar Kevin samen mee speelt in de Superleague. Het werd een wat nerveuze wedstrijd, omdat we allemaal de kwaliteiten van de ander kenden. Ook in deze wedstrijd lukt het ons steeds om tegen het einde van de legs een tandje bij te schakelen. Daarom winnen we wederom met 3-0 en maken we ons op voor de kwartfinale.
Die bleek op het podium gespeeld te worden. Daar kom ik achter als ons plots gevraagd wordt om een opkomstnummer door te geven. Het wordt Up in the Air, van 30 Seconds to Mars. De intro zweept wel lekker op dacht ik zo, maar dan hadden ze wel het volume wat hoger moeten zetten (zie ook de video). We spelen tegen onze teamgenoten Ed de Koff en Silko Visser, misschien wel de favorieten om het toernooi te winnen. We starten goed en ik gooi onder andere een 180-score in de eerste leg. Kevin gooit hem uit en we komen met 1-0 voor. Dit willen we vervolgens uitbouwen. Die mogelijkheid lijkt er te zijn, omdat zij niet heel sterk aan de tweede leg beginnen. Omdat we zelf ook wisselend gooien, komen Ed en Silko op gelijke hoogte. Vanaf dat moment draait de wedstrijd om. Zij gaan steeds beter scoren en wij hebben te veel beurten zonder triples. Daardoor lopen ze al snel bij ons weg en ze laten niet meer los. Het wordt 4-1.
Hoewel we sterk het gevoel hadden dat er meer in zat, zijn we over het geheel genomen wel tevreden over ons spel vandaag. Omdat het toernooi lekker doorliep, ben ik ook nog eens mooi op tijd thuis en op bed.
https://roemermooijman.nl/wp-content/uploads/2017/03/wfopen_8.jpg200200Roemer Mooijmanhttps://roemermooijman.nl/wp-content/uploads/2016/12/RoemerLogo.pngRoemer Mooijman2017-03-13 10:53:572017-03-15 07:54:19Kwartfinale tijdens West-Fries open koppels
Opnieuw de laatste partij van de avond. Nog steeds met geïmproviseerd materiaal, maar wel met meer vertrouwen dan gisteren. Laurens van Haperen speelde gisteren een van de minste eerste rondes, maar dat mocht geen reden voor onderschatting zijn. Immers, hij zou vandaag alleen maar beter kunnen. Gelukkig liepen de partijen niet uit vandaag en konden we mooi op tijd beginnen. Een welkome meevaller, want de wekker ging die ochtend al om 5 uur. Snel op voorsprong komen en niet meer loslaten was het devies.
Laurens liet meteen zien dat hij veel beter kon dan wat hij gisteren had laten zien. Hij gooit veel beurten met twee triples en ik moet het antwoord schuldig blijven. Ik gooi te veel loose darts in de beginfase. Als Laurens dan ook nog makkelijk zijn eerste twee dubbels raakt, lijkt hij de eerste set te gaan winnen. Het ging bij mij echter beter lopen, met name wat de finishes betrof. Ik win mijn eigen leg en met een 80-checkout breek ik terug. De laatste leg scoor ik goed en ik weet de set toch binnen te halen.
Ik had gehoopt dat ik hiermee een aardige tik had uitgedeeld, maar Laurens liet zich zo makkelijk niet uit het veld slaan. In de tweede set kan hij opnieuw makkelijk op voorsprong komen. Dit keer houd ik wel gewoon mijn eigen leg, waardoor we op 1-1 komen. Ook de leg erna gaat gelijk op. Met een 138-finish plaats ik een break. Daarna houd ik eenvoudig mijn eigen leg om ook de tweede set te pakken. Gisteren liet ik het daarna iets te veel lopen, maar vandaag was daar geen sprake van. In de derde set zijn mijn scores niet groots, maar Laurens weet niet meer in de buurt te komen. De dubbels blijven prima lopen en de derde set wordt de laatste wanneer ik deze met 3-0 win.
De volgende wedstrijd is woensdag tegen titelverdediger en 8-voudig kampioen Remco van Eijden. Ik zal dan uit een spreekwoordelijk ander vaatje moeten tappen om het hem moeilijk te maken. Ik kijk ernaar uit.
Om mijn activiteiten te bekostigen, ben ik op zoek naar sponsors. Kijk hier om te zien hoe u mij kunt helpen om de top te bereiken. Particulieren kunnen Vriend van worden.
