Italiaans herstel
Dit seizoen begint wat parallellen te vertonen met het vorige. Ook een jaar eerder mislukte het weekend in Praag. Toen vond ik mijn vorm terug in Italië en gelukkig lukte dat nu opnieuw. Het eerste toernooi verliep nog wat stroef, maar op zondag haalde ik de kwartfinale; mijn derde alweer in de afgelopen maanden.
Toch zijn er dit seizoen ook twee dingen nieuw. Het gaat steeds vaker voorkomen dat ik punten moet verdedigen. Mijn punten zijn echter redelijk verdeeld over verschillende toernooien, zonder echte uitschieters. Daardoor zal ik er niet snel al te veel kwijt raken. Toch is het een nieuwe soort druk en ik ben benieuwd hoe ik daarmee om zal gaan. Een positief effect is dat ik ook steeds vaker een geplaatste status heb. Dat is een situatie waar ik jaren naar uit heb gekeken, om zo hopelijk wat makkelijker de eerste rondes door te komen en meer energie over te houden als het er echt om gaat.
Het is de tweede keer dat ik afreis naar de periferie van Bologna. Het is een mooie omgeving en een prachtige locatie om te darten. Net als vorige week, ben ik op pad met Silko en Anoop. We hebben een appartementje gehuurd op een kleine 10 minuten rijden in een mooi stadje. Ook naast de baan zou het een leuk weekend worden. Voor mij is dat echter bijzaak, het gaat om de prestaties aan het bord.
Ik speel voor het eerst met nieuwe punten in mijn darts. Anoop heeft ze voor me meegenomen en er zit echt geweldige grip op. Ze zijn iets langer dan mijn vorige set, dus ik moet er even aan wennen. Mijn eerste wedstrijden gaan nog wat moeizaam, maar ik kon ze zonder kleerscheuren door. In de sheetfinale speel ik, net als twee weken eerder in Killarney, tegen Jack Vincent. In tegenstelling tot destijds, wordt het nu geen goede wedstrijd. Ik ben te veel bezig met revanche en focus me te weinig op zelf goed spelen. Ik verlies met 4-2 en dat was niet nodig geweest. Omdat ik toch een paar (5) puntjes heb verzameld, is het toch een redelijke dag.
Op zondag merk ik voor het eerst echt het voordeel van mijn plaating. Zonder enige noemenswaardige problemen wandel ik door de eerste rondes heen en win ik mijn sheet. Het enige vervelende aan het toernooi in Italië is dat ze na de sheets van de mannen alle borden vrij maken om de sheets van het vrouwentoernooi te spelen. Op dit moment moeten we dus uren wachten tot we verder kunnen. Er is hier en daar wel ruimte om in te gooien en tussendoor kunnen we een drankje doen. Na de hervatting blijkt ook mijn wedstrijd bij de laatste 32 een formaliteit en zo sta ik zonder erg al bij de laatste 16.
Uiteindelijk kom je natuurlijk een keer een goede speler tegen en dat werd de sympathieke Engelsman David Evans. Evans is sterker in het begin van de wedstrijd, maar met wat kunst- en vliegwerk houd ik mezelf in de partij. Op 2-2 kom ik er beter in en met een 13-darter zet ik mezelf voor het eerst op voorsprong. In de zesde leg breekt David me terug en zo moet een zevende leg beslissing brengen. Dit werd een zenuwslopende leg. Met de Engelsman op 79 krijg ik de kans vanaf 164. Na triple 20 en triple 18 geraakt te hebben, mis ik de bullseye nipt. Ik ben afhankelijk van missers van Evans, die direct triple 19 raakt. Ik heb geluk, want hij mist twee pijlen op dubbel 11. De 25 punten die ik nog had staan poets ik met een laatste pijl in dubbel 8 weg. Een mooie overwinning, die meteen het weekend de moeite waard maakt.
Dit keer wil ik dan ook wel eens de halve finale halen. Dat bleek tegen de Thibault Tricole een brug te ver. Van tevoren had ik mezelf een goede kans gegeven, maar hij speelt gewoon te goed. Ik mis een kansje om 2-1 voor te komen en daarna scoort hij gewoonweg te goed. De Fransman, die zich onlangs als eerste van zijn land plaatste voor het WK, wint met 5-1. Het mag de pret niet drukken.
Het weekend kreeg nog een vervelend staartje, toen onze terugvlucht geannuleerd was. Gelukkig had ik mijn laptop mee, dus kon ik een dag vanuit een airport hotel werken, maar ideaal is anders. Ik was blij toen ik dinsdagavond weer in mijn eigen bed lag.
