Saen Trophy eindigt in spannende kwartfinale

Het is de laatste jaren een van mijn favoriete toernooien geworden; de Saen Trophy in Café de Schot. Tijdens het WK, toch al een heerlijke tijd, staat het hele café een week lang helemal in het teken van dit evenement. 32 gekwalificeerde spelers spelen op een podium vanaf de eerste ronde wedstrijden over meerdere sets. Na overwinningen in de eerste twee ronden, verloor ik uiteindelijk een prachtige kwartfinale.

Omdat ik vorig jaar behoorlijk uit vorm was en daardoor al de eerste ronde verloor, moest ik me dit jaar via het kwalificatietoernooi plaatsen. Dat lukte gelukkig zonder al te veel moeite en dus stond ik dit jaar wederom op de deelnemerslijst. Omdat ik ongeplaatst was, zat het er wel dik in dat ik een pittige loting zou krijgen. Het viel mee, want in de eerste ronde ontliep ik de geplaatste spelers. Met Robin Mau Asam trof ik een goede tegenstander, maar ook een die zich de afgelopen jaren niet zo vaak meer laat zien. In een wedstrijd over meerdere sets bleek dat in mijn voordeel. Scorend ben ik duidelijk de baas, met een first 9 gemiddelde van rond de 95 en zo kan ik het me veroorloven de nodige dubbels te missen. Ik kom in de eerste set met 2-1 achter, maar vanaf dat moment gaan ook de dubbels lopen. Ik win acht legs op rijd en daarmee de wedstrijd met 3-0.

Naar de tweede wedstrijd, mijn eerste in 2019, keek ik erg uit. Teamgenoot Lars de Jong was als tweede geplaatst en werd vorig seizoen zevende op de nationale ranking. Dat zou best eens een mooie partij kunnen worden. Net als in mijn eerste ronde ga ik wat traag van start. Ik win de eerste leg, maar verlies er vervolgens vier op rij. Lars scoort in deze fase beter dan ik, wat ik van tevoren niet helemaal verwacht had. Naar het eind van de tweede set toe vallen zijn scores een klein beetje weg en omdat ik nu wel de dubbels ga gooien, kan ik hem breken en de set binnenhalen. Hierna valt de wedstrijd steeds meer mijn kant op. Min of meer op cruise control (met veel hoge scores) win ik de derde set en kom ik op 2-0 in de vierde. Ik word een beetje laks en Lars gaat ook weer beter gooien. Hij komt terug naar 2-2. In de laatste leg lijkt hij een kans te gaan krijgen, nadat ik opnieuw pijlen mis. De laatste get echter in het hoekje van de dubbel 3, waarmee ik 3-1 voor kom. In de laatste set zet Lars nog een keer aan, maar met een 96 checkout win ik de wedstrijd. Mijn gemiddelde is prima, hoewel het door de fases van gemiste dubbels nog wat hoger had gekund. Scorend was het wel weer goed. Ik ga door naar de kwartfinale tegen Kevin Doets en ben al zeker van plaatsing voor volgend jaar, waarmee mijn eerste doel bereikt is.

Maar als je daar eenmaal staat, wil je natuurlijk door ook. Kevin, ook een teamgenoot, had twee uitstekende eerste ronden gespeeld en ik kon er zeker niet van uitgaan dat ik scorend het overwicht zou hebben. Ik zou ditmaal dus vanaf het begin goed moeten finishen. Ik win het bullen en besluit tegen mijn eerdere gedachte in om zelf te beginnen. Ik wil direct op voorsprong kunnen komen en de druk bij hem leggen. Dat plan mislukt, vanwege hetzelfde euvel als een dag eerder: aan het begin van de wedstrijd mis ik een aantal dubbels. Niet zoveel als toen, maar zoveel kansen kreeg ik ook niet. Ik verlies de eerste twee sets met 3-1, mede doordat Kevin een 164 gooit om zijn eigen leg te redden. Dat zou ook een beetje het verhaal van de wedstrijd worden. Hij wist zich iets beter onder mijn druk uit te finishen dan ik. Na de onderbreking gooi ik er scorend een tandje bij en met uitstekend spel win ik de derde set. Ik krijg helaas ook weer een zeer sterke set terug van hem, waarin ik er niet aan toe kom om te breken. Zodoende kom ik 3-1 achter en moet ik drie sets op rij winnen. In mijn eigen set komt de stand vervolgens op 2-2 en met een 12-darter haal ik deze binnen, om de achterstand te verkleinen.

In zijn set word ik in de tweede leg gebroken en dan lijkt het toch echt voorbij. Ik recht nog een keer de rug en pak een break terug. Nadat Kevin vervolgens een paar wedstrijdpijlen mist, check ik 90 om de druk nog wat op te voeren. De vijfde leg van deze set zou de laatste worden. Kevin plaatst een versnelling en dit keer heb ik geen antwoord meer. Hij wint de set en daarmee met 4-2 de wedstrijd. Hoewel ik op zijn zachtst gezegd niet zo’n fan ben van verliezen, kan ik er dit keer goed mee leven. Het was een geweldige wedstrijd om te spelen en ik heb ervan genoten. Volgend jaar een nieuwe kans. Kevin zou uiteindelijk de finale halen en daarin verliezen van Saen Trophy veelvraat Remco van Eijden.