Eerste kwartfinale op French Classic
Nadat ik eerder al niet al te voortvarend aan de eindfase van het seizoen begonnen was, leek die trend zich in Frankrijk voort te zetten. Mijn spel werd weliswaar steeds beter, maar de lotingen zaten ook dit weekend niet mee. De ommekeer kwam echter op zondag, toen ik op de Franch Classic voor het eerst in mijn loopbaan een kwartfinale haalde.
Er lijkt een beetje een patroon in te komen, want ook dit weekend begon niet goed. Niet alleen achter het dartbord in dit geval, maar al tijdens de rit. Bij het straatje keren in België schampte ik een stoeprand. Blijkbaar vindt men het daar normaal om stoepranden te vijlen, want mijn band (die voor de rest compleet in orde en totaal niet versleten was) klapte direct. Een half uur later en 80 euro lichter dan gepland, kwamen we alsnog aan in De Panne, vlakbij de Franse grens. In de koppels speelde ik met Jitse van der Wal en troffen we in de eerste ronde onze reisgenoot Brian Raman, die net als in Zwitserland met Dave Evans speelde. Het resultaat was helaas hetzelfdeze, namelijk een nipte 3-2 nederlaag.
Ik betwijfel of er überhaupt geloot wordt, want ook op zaterdag tref ik Brian Raman in de eerste ronde. Gezien de vorm van Brian de laatste maanden (hij won de Denmark Masters) zou dit een zeer moeilijke wedstrijd worden. Na 3 legs gaat het gelijk op. Ik sta beide keren na 15 pijlen op tops in zijn leg, maar dit bleek niet voldoende en check tussendoor 82 om mijn eigen te houden. In leg vier laat ik me afleiden door een gesprek iets verderop, met enkele mindere beurten als gevolg en daarna houdt Brian opnieuw zijn eigen leg. Daardoor verlies ik met 4-1 en zit ook dit toernooi er al op.
Ook op zondag zit de loting niet mee, want in de eerste ronde tref ik de geplaatste Simon Stainton (waar ik van verloor in Selsey). Met slechts 16 geplaatste spelers hoopte ik dit weekend wat makkelijker door te kunnen stoten naar de laatste 32, bij voorkeur zonder een geplaatste speler tegen te komen (die kans is immers 50-50), maar de laatste tijd zit die coin flip bepaald niet mee. Dus zat er maar een ding op: zo goed mogelijk spelen en die wedstrijd gewoon binnen slepen. Dat lukt uitstekend; ik straf zijn missers af geef scorend voldoende druk om steeds kansen af te dwingen. Op 2-1 plaats ik de beslissende versnelling om met 4-1 te winnen.
Het voordeel van zo’n vervelende loting in de eerste ronde, is dat de weg naar de laatste 16 daarna open ligt. Dat moest ik dan nog wel ‘even’ doen natuurlijk. Daar maakte ik het mezelf nog onnodig moeilijk. Eerst won ik vrij eenvoudig van een Fransman, waarna ik goed weg kwam met een 4-2 overwinning op een Belg, die wisselend speelde maar wel steeds bij bleef. Ik kwam er vervolgens weer steeds beter in en won daarna opnieuw makkelijk van een Fransman. Met een plek bij de laatste 16 was mijn toernooi sowieso geslaagd.
De kers op de taart moest nog komen. Ik zit er al een tijdje tegenaan te hikken; een plek in de kwartfinale. Dat lukt steeds maar (net) niet. Tegen ‘child prodigy’ Leighton Bennettzal dat wederom geen eenvoudige taak worden. In de eerste leg mis ik een paar pijlen, waardoor hij me direct kan breken en in de tweede leg staat hij een behoorlijk eind voor. Met Bennett op een dubbel sta ik nog op 158. Dit zou voor mij het moment van het weekend worden, want die 158 ging uit. Daarna zit ik ook meteen beter in de wedstrijd. De drie legs erna gaan met de darts mee (hoewel ik een kansje mis om 3-1 voor te komen). Op 3-2 geeft de jonge Engelsman me een mogelijkheid vanaf 57 en die laat ik niet onbenut. Met 4-2 pak ik de winst en een plek bij de laatste 8.
De kwartfinale speelde ik tegen de ervaren Belg John Desremeaux. Dit werd een matige wedstrijd en ondanks een vroege voorsprong trek ik de partij niet over de streep. Tot en met 3-3 gaan we gelijk op, maar waar hij scorend een tandje bij kan schakelen, laat ik het daar wat liggen. Uiteindelijk verlies ik met 5-3. Dat neemt niet weg dat ik met een goed gevoel op deze dag terug kan kijken en met vertrouwen de komende toernooien in kan gaan.
