Hete zomer leidt net niet naar World Masters

Het einde van het seizoen van de BDO tour is in zicht. In de zomer staan traditioneel tripjes naar het zuiden op de agenda. Niet zoals voor de meeste Nederlanders naar warme stranden en zonnige campings, maar naar hete sporthallen. Na een weekend Luxemburg volgden twee weekenden in Antwerpen. Daarna kwam ik erachter dat er nog een reële kans was me te plaatsen voor de Winmau World Masters, waardoor ik besloot ook naar Zweden te gaan. Helaas is die missie uiteindelijk mislukt.

We begonnen in Luxemburg, het laatste weekend van juli. Over de koppels kan ik kort zijn: lastige loting en wisselend spel en dus snel eruit. Het singletoernooi op zaterdag begon voorspoedig. Na een bye en een tegenstander die afwezig was, speelde ik de derde ronde tegen de Zwitserse kopman Thomas Junghans. Dit werd een geweldige partij. De eerste leg verliep nog een beetje stroef, maar die pak ik met een 112-finish. Junghans breekt terug in 12 darts, waarna ik twee 14-darters gooi (76 en 70 checks). Opnieuw komt er een antwoord van de Zwitser in 12 pijlen. Ik win vervolgens mijn eigen leg in 15 met een 78 checkout om de partij binnen te halen. In de sheetfinale speel ik tegen Francis Carragher. Ik trek de lijn van vorige wedstrijd door en kom met 2-0 voor. In de derde leg krijg ik twee pijlen vanaf 71. Ik mis en dit is het kantelmoment in de match, maar vervelend genoeg niet in mijn voordeel. Carragher checkt 126 en hierna scoort hij zo goed, dat ik geen kansen meer kan forceren. Hij laat ook niks liggen op de dubbels en dus vertrek ik vandaag met uitstekend spel, maar zonder punten. De dag erna was vervelend, omdat ik het (na een eenvoudige eerste ronde) al snel op moest nemen tegen mijn maatje Silko Visser. In een nerveuze (zeg maar gerust slechte) wedstrijd kom ik twee keer op voorsprong, maar verlies ik toch met 4-2. Daarmee zit het weekend erop.

Op het Open België zouden de resultaten beter moeten worden. De eerste dag begon goed, met een aantal zeer makkelijke overwinningen. Om de sheet te winnen zou ik echter wel af moeten rekenen met Mario Vandenbogaerde, een Vlaamse revelatie op de tour dit jaar. Ik speel iets te zenuwachtig en kom met 3-0 achter. Door missers van zijn kant, weet ik nog 3-2 te maken en zelfs een pijl voor 3-3 te krijgen, maar de zege gaat zeer terecht naar de Belg. De dag erna tap ik uit een ander vaatje. De eerste paar rondes zijn nu lastiger, maar ik kom er wederom goed doorheen, met behoorlijk solide spel. Vandaag wacht Scott Waites in de sheetfinale. Een grote naam, maar hij blijkt niet in topvorm. Ik zet hem de hele partij door onder druk en weet met 4-1 deze wedstrijd te winnen. Een mooie scalp en het betekent bovendien dat ik Antwerpen dit weekend niet puntloos zal verlaten. Bij de laatste 32 speel ik tegen Dan Nicholls. Ik kende deze man niet, maar hij blijkt natuurlijk goed te kunnen gooien. Hij speelt wel erg wisselend. De wedstrijd gaat alle kanten op en we komen tot 2-2. Met een 158-finish lijk ik een zogenaamde vorentscheidung te pakken te hebben, maar in een sterke leg maakt hij gelijk. In de laatste leg missen we allebei wedstrijdpijlen en loop ik helaas op zure wijze de zege mis.

Het weekend erna staat er in Antwerpen maar een singletoernooi op de agenda. De eerste twee rondes kom ik snel door, waarna ik met Viani Van den Bergh serieuze tegenstand krijg. Mijn dubbels lopen erg goed en vooral daarop haal ik de partij met 4-2 binnen. De ronde erna is weer iets makkelijker, hoewel de 4-0 uitslag niet helemaal recht doet aan het verschil in niveau. Het goede nieuws is dat ik dan wederom in de punten zit, maar het spel smaakt naar meer. Bij de laatste 32 tref ik Jeffrey van Egdom, die zich vooral het laatste jaar uitstekend laat zien. Niet voor niets is hij als zesde geplaatst. Ik verzuim de eerste leg te winnen, maar kom wel met 2-1 voor. Na een matige leg van mijn kant, kan hij gelijk maken. In een prima leg pak ik vervolgens weer de voorsprong, maar in de leg erna verpruts ik enkele pijlen om te winnen. Dit komt mij bijna duur te staan, als ik door een bouncer slecht begin aan de laatste leg. Van Egdom loopt uit, maar langzaam weet ik terug te komen. Wanneer hij wegzet op 62, krijg ik een kans vanaf 120. Wat de laatste weken steeds net niet lukte, gebeurt nu net wel: een laatste leg pakken met een goede finish. In de achtste finale speel ik opnieuw tegen Mario Vandenbogaerde. Veel meer dan vorige week ben ik er nu klaar voor om mijn huid zo duur mogelijk te verkopen. Aan de uitslag is dat echter niet te zien. Hij is simpelweg net even beter en heeft elke leg net een kleine voorsprong. Hij laat me geen ruimte om in de wedstrijd te komen. Op 1-3 denk ik nog even aan een comeback, als ik eens voorsta in zijn leg, maar dan tovert hij een hoge finish uit de hoed en wint hij opnieuw verdiend.

We gaan even terug naar het begin van het seizoen, herfst 2017; op dat moment hadden we een meisje van twee en een jongetje van een paar maanden oud. Het was niet realistisch om dan te verwachten de hele tour te kunnen spelen en dus zou ik voor dit seizoen mijn ambities naar beneden bijstellen. Toen na het toernooi in Antwerpen echter bleek dat ik op plek 137 stond, besloot ik toch eens te gaan kijken wat de criteria waren voor plaatsing voor de Winmau World Masters. Het bleek dat de top-128 zich zou plaatsen en dat ik daar maar één resultaat voor nodig zou hebben. Daarom besloot ik ook naar Zweden te gaan en mezelf een mooie kans te geven nog iets aan het seizoen over te houden.

Zweden begon net als Luxemburg met een mislukt koppeltoernooi op de vrijdagavond, maar na een hele dag in de auto was dat eigenlijk niet zo erg. Op zaterdag zou een plek bij de laatste 64 volstaan. Helaas koppelde het lot me net iets daarvoor aan Ross Montgomery en had ik een topwedstrijd nodig om dat te realiseren. Eigenlijk kom ik er de hele wedstrijd niet lekker in, maar ik vecht me wel de wedstrijd in. Op 0-1 check ik 132 en op 1-2 gaat 144 uit. Mijn vertrouwen groeit dan wel, zeker als ik een 12 darter gooi, afgesloten met een 138 checkout. In de leg erna kan ik helaas niet doordrukken, ook al krijg ik een pijl vanaf 110 om te winnen. Blijkbaar wordt de druk toch te veel (dure leermomenten dit weekend) en op 3-3 kan ik geen vuist meer maken. Dan is er nog een ontspappingsroute, namelijk de laatste 16 halen bij het lager gewaardeerde toernooi op zondag. De loting is niet heel lastig en op het moment dat de favoriet voor de sheet wordt uitgeschakeld, moet ik dat eigenlijk gewoon redden. Eigenlijk ben ik te veel met dat resultaat bezig en te weinig met gewoon pijlen naar het bord gooien. Ik mis in mijn eerste wedstrijd (tegen een goede, maar geen onoverkomelijke tegenstander) een karrevracht aan matchdarts en verlies met 3-2.

Zo eindigt het seizoen toch nog in mineur. Ik verwachtte niets, kreeg onverwachts toch nog de mogelijkheid om het seizoen een succes te maken, maar miste op de cruciale momenten de koelbloedigheid om wedstrijden af te maken. Dat loopt een beetje als een rode draad door het jaar heen en is zeker iets dat volgend jaar beter moet gaan. Mijn volgende toernooi zal Italië of Tsjechië zijn, in de loop van november.