Succesvol half weekend bij de oosterburen

Na een paar weken relatieve rust, ging de tour voor mij verder met een bezoek aan Duitsland. Daar wilde het de afgelopen jaren niet echt vlotten, maar ik slaagde erin daar verandering in te brengen. Ik speelde alleen het A-toernooi op zaterdag en haalde daar de laatste 32, na een mooie overwinning op Jim Williams.

Gelukkig had ik een vrijloting in de eerste ronde, zodat ik niet al te vroeg in de auto hoefde te zitten, maar ‘pas’ om kwart over zeven. Ik begon tegen een Engelsman, David Wilson. Ik kende hem niet, maar hij kon behoorlijk darten. Erg constant was hij alleen niet, dus zonder al te veel problemen kon ik hem met 4-1 aan de kant zetten. De ronde erna speelde ik tegen een Duitser, Christian Wilkes. Ik had zijn wedstrijd hiervoor geschreven en de man had wel indruk op me gemaakt. Mijn vorm blijkt echter prima en met zeer solide spel zet ik hem met 4-1 opzij. Dan sta ik alweer in de sheet finale, waar met Patrick Goedhart een Nederlander wacht. Die had zijn kruit in eerdere rondes reeds verschoten en dit werd nooit echt een wedstrijd: 4-0.

Het is altijd wel lekker om te weten dat je in ieder geval niet voor niets afgereisd bent, want op dat moment was er sowieso een handvol punten binnen. Eenmaal zover wil je dan natuurlijk wel altijd meer. Dat zou lastig worden, want de als derde geplaatste Welshman Jim Williams zou mijn tegenstander worden. Williams is in staat om veel beurten met minstens twee triples te gooien, maar wil ook nog weleens een aantal beurten zonder triple gooien. Voor mij zou het daarom zaak zijn om scorend bij te blijven en te profiteren van die enkele mindere scores. Dat plan slaagde, want we bleven de hele tijd dicht bijelkaar. In de eerste leg lukt het me direct om Williams te breken. Helaas kan ik hem niet verzilveren, want door twee missers op dubbel 10, kan de Welshman gelijk maken. Daarna gaan er vier legs met de darts mee. Williams is iets beter, want hij houdt zijn legs makkelijker dan ik de mijne. Toch blijf ik eraan hangen. De laatste leg kan beide kanten op. We staan na 12 pijlen op 62 en 76 en hij mag eerst. Ik dacht als hij mist, dan pak ik hem. Hij krijgt een pijl voor dubbel 16 en mist inderdaad. Ik krijg een pijl voor dubbel 18 en die valt er wel in en zodoende boek ik een van de mooiste overwinningen uit mijn loopbaan.

Een van mijn aandachtspunten voor dit seizoen was het kunnen spelen van meerdere goede wedstrijden achter elkaar. Waar dat recent op het West-Fries Open heel redelijk ging, liep dat vandaag totaal anders. De koek was op en niet zo’n beetje ook. Bij de laatste 32 speel ik tegen Nieuw-Zeelander Cody Harris mijn met afstand slechtste wedstrijd van de dag. Hij speelt overigens uitstekend, dus ook op mijn best had ik kunnen verliezen. Toch houd ik op deze manier toch een lichte zure smaak over aan de dag.

Die avond trouwt een van mijn beste vrienden (nogmaals gefeliciteerd Tom en Rianne) en mede daarom besluit ik het B-toernooi op zondag over te slaan, aangezien een zo’n dag al vermoeiend genoeg was.