Harde lessen in kwartfinale Saen Trophy
Hoewel er een dag tussen mijn tweede ronde en kwartfinale zat, was er van rust weinig sprake geweest. Gisteren moest er in de competitie gegooid worden. Met nieuw materiaal, want mijn nieuwe pijlen waren gelukkig binnen. We wonnen met 6-3 van de regerend kampioen en hoewel ik zelf wat wisselvallig begon, kon ik de punten binnenhalen. Een prima opwarmer voor mijn wedstrijd tegen Remco van Eijden. Een man die in de context van de Saen Trophy geen introductie behoeft. Bij zijn tien eerdere deelnames stond hij in totaal acht keer met de beker in zijn handen. Het is niet overdreven als ik zeg dat dit ‘zijn’ toernooi is.
Wat natuurlijk niet betekent dat ik niet mijn uiterste best kon doen om daar verandering in te brengen. In de vorm van teamgenoot Silko Visser had ik zelfs wat support meegenomen. Vier sets winnen zou lastig worden, maar ik moest om te beginnen die eerste maar eens pakken. Ik begin wat zenuwachtig en Remco houdt zijn eigen leg. In de tweede kom ik er al beter in en als Remco een klein kansje mist, maak ik gelijk. De leg erna begint hij en ik houd hem scorend goed bij. Wanneer hij een pijl vanaf 115 mist, check ik 118 voor de break. De leg erna scoor ik uitstekend en vanaf 156 mis ik een pijl (ruim, hij komt in de 4) om de set al te pakken. Ik sta ver genoeg voor om terug te mogen komen. Ik neem mijn tijd, maar mis driemaal op dubbel 16. Remco komt ondertussen hard dichterbij, maar ik krijg nog een kans. Ik neem mijn tijd. Ik neem nog wat tijd. Ik neem eigenlijk te veel tijd… en mis. Remco straft dit af en mag de laatste leg van de set beginnen. Ik weet weer bij te blijven en als hij een pijl mist krijg ik nog een laatste kans vanaf 86. Ik mis de bullseye en verlies totaal onnodig de eerste set.
Als acht pijlen al niet voldoende is om een set te pakken, dan wordt het wel heel moeilijk. Die gedachte blijft iets te lang in mijn hoofd hangen. Het mag natuurlijk niet, maar dit kost me ook de tweede set. In set drie zet ik nog een keer alles op alles om een comeback te bewerkstelligen. Ik break Remco in de eerste leg, maar hij zet hier een goede leg tegenover. Als hij daarna ook zijn eigen leg wint, heb ik een goede leg nodig om in de set te blijven. Dat lijkt te lukken, want met onder andere een 180-score sta ik na 12 pijlen op dubbel 4. Ook dit keer mis ik. Nu niet vanwege spanning of het nemen van te veel tijd, maar gewoon omdat je nu eenmaal weleens mist. De tegenstander profiteert opnieuw en met 3-0 achter wordt de opgave bijna onmogelijk. In de set erna is de koek dan ook op. De zware laatste dagen eisen hun tol en na afloop staat er 4-0 op het scorebord.
Al met al ben ik tevreden over het halen van de kwartfinale. Zeker omdat dat betekent dat ik automatisch geplaatst ben voor de editie van 2018. De uitslag vanavond kwam wel hard aan. Ik had gehoopt op zijn minst een goede partij te kunnen bieden en dan langer dan een set. Na afloop kon ik de complimenten in ontvangst nemen en Remco gaf toe zich in de eerste set wel even zorgen gemaakt te hebben. Het is leuk om te horen, maar ik koop er uiteraard niets voor. Volgend jaar beter.
Om mijn activiteiten te bekostigen, ben ik op zoek naar sponsors. Kijk hier om te zien hoe u mij kunt helpen om de top te bereiken. Particulieren kunnen Vriend van worden.
